Officiele Touhou Rp Topic

    Deel
    avatar
    Khelekgil
    Vaste forumganger (Normal Mode)

    Leeftijd : 25
    Speciale vermogens : professionele ronin (niet tevreden geld terug)

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Khelekgil op ma nov 19, 2012 6:41 pm

    Buiten in het bos rende youmu naar de SDM. het was al donker maar opeens zag ze in de verte een heleboel sterren.

    Youmu:als ik me niet vergis zijn dat.Ja het lijken we patchouli's danmaku.Hmm er moet iets mis zijn.

    Met de laatste krachten die haar nog restte ging ze door haar benen deden pijn elke stap was er 1 teveel ze wilde het liefst van al vallen en uitrusten. Maar de lange jaren van training hadden haar gehard. Ze ging door ongeacht haar eigen gevoelens ze moest meiling waarschuwen wat voor het gevaar en bovendien dat er nu een tweede maar slechte youmu vrij rondliep. Na een toch die volgens haar eindeloos duurde kwam de SDM in zicht.

    Youmu:eindelijk ik ben er. huh wat is dat daar?

    In de lucht zag ze net marrisa wegvliegen in de richting van het bos.

    Youmu:Wat vreemd wat moet die nu hier.ach ik ben te moe om er over na te denken laat ik eerst maar binnen gaan en de rest vinden voor ik me om andere dingen bekommer.

    Toen ze binnen kwam was er niemand dus ging ze maar naar boven op zoek naar de kamer van Remilia.

    Youmu:Met wat geluk vind ik ze daar ik voel me zo zwak ik kan elk moment flauwvallen.

    Ze ging door steeds moeizamer maar uiteindelijk kwam ze bij remilia's kamer. Remilia lag nog altijd op haar bed maar de helft van de kamer was weggeblazen. Een bezorgde sakuya merkte haar pas op al ze hijgend en uitgeput aan de deur stond.

    Sakuya:Youmu wat is er met jouw gebeurd?
    Youmu:Sakuya... ik.. meiling.... Shaduw...

    Uitgeput door de strijd met de shaduw en de tocht naaar de SDM viel ze neer


    _______________________

    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op ma nov 19, 2012 6:59 pm

    Goed.... ik zal proberen een fittend verhaal te maken "ook met mensen erin die niet meedoen? als begin... je merkt wel wat ik bedoel"

    geef me wel ff de tijd

    ik schrijf wel terwijl ik chat hoor ^^


    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D

    avatar
    TH-chen
    Vaste forumganger (Hard Mode)

    Leeftijd : 24
    Speciale vermogens : Slapen op de meest vreemde plekken

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van TH-chen op ma nov 19, 2012 9:56 pm

    Nu zaten we in de Library van het SDM.
    De andere Patchouli zat bewusteloos op de stoel. Zoals ze er uit zag zou ze nog lang niet wakker worden.
    Zou er echt helemaal geen einde komen aan deze dag. Alles is zo erg verlopen en het lijkt als maar slechter te worden. Als Remilia nou maar hier was, dan zou het allemaal wat beter worden.
    Plotseling lag Youmu op de bank tegen over het bureau van patchouli.
    Er waren daar 2 banken en 1 grote stoel. Remilia zou daar altijd thee drinken samen met patchouli als ze gasten hadden.

    k ging snel kijken hoe het met haar was, ik dacht wel dat ik de "Andere" Patchouli wel even met rust kon laten.
    Youmu zag er niet goed uit. Ze ademhaling was niet goed. Ze ademde te hevig.
    Ik probeerde haar temperatuur te meten door mijn voorhoofd tegen die van haar te leggen. Ze had inderdaad een hoge temperatuur.
    "Meiling, wat ben je aan het doen?" klonk het van achteren.
    Geschokt sprong ik omhoog en keek achterom. Het was Sakuya. Ik wist geen woorden te verzinnen door alle chaos. Sakuya stond daar te wachten op een antwoord maar na
    ee paar seconden van stilte had ze haar "Knifes" al tevoorschijn gehaald. Dit kan ik nu echt ff niet hebben.
    Op het moment dat stuurde ze haar aanval op me.

    *SLASH,SLASH,SLASH*

    Ik vroeg me af waarom ik nog geen pijn had en deed mijn ogen weer open.
    Sakuya stond in verbazing te kijken. Een compleet witte Youmu zat voor ons.
    Ze had alle knifes van Sakuya weg geslagen met haar zwaarden.
    Ik keek achterom maar Youmu lag nog steeds op de bank.
    "Wees maar niet bang iedereen. Ik ben het gewoon.", zei de witte youmu, "Ik spreek nu via Myon naar jullie. Mijn mensen-half is alleen uitgeput van alles vandaag."
    Met verbazing keken we naar Youmu die deed alsof het normaal was.
    "Dit is in ieder geval geen tijd om tegen elkaar te gaan vechten met deze situatie." vertelde Myon-Youmu
    Over het tegen elkaar vechten had ze gelijk en Sakuya had ook spijt van haar acties.
    Myon-Youmu ging bij Youmu zitten en begon uit te leggen wat er gebeurd was vlakbij het mensen dorp.

    ........................

    Tussen door kwam ook Marisa weer terug samen met Koakuma en een ernstig gewonden Patchouli.
    Sakuya ging er meteen op af en voor je het wist lag ook Patchouli op de bank.
    Ze ging meteen de wonden van Patchouli genezen samen met Koakuma.
    Marisa was nu ook in de kring gekomen en wilde een verklaring voor dit.
    Het was niet bepaald leuk om alles nog een keer uit te leggen. Maar met haar erbij hadden we weer iemand die ons kon versterken.
    Ik begon uit te leggen wat er gebeurde vanaf het moment met het "Mensen Dorp"
    En toen we weer bij waren op dit moment ging Myon-Youmu verder met haar uitleg.

    Ze kwam aan met een theorie over dat wanneer het Schaduw wezen je compleet overgenomen heeft een soort Dubbelganger van je maakt.
    Dit had ze zelf meegemaakt in het mensendorp. Ze noemde het wezen: Schaduw-Youmu.
    "Dat niet alleen!" er klonk een zwakke stem van achteren.
    Het was Patchouli. Ze was nog steeds in behandeling maar ze was nu weer bijbewustzijn.
    "Miss Patchouli, niet praten dadelijk gaan de wonden weer open!" zei Sakuya uit bezorgdheid.
    Patchouli schudde haar hoofd en begon verder te praten.
    "Het is niet zomaar een schaduw van jezelf. De schaduw die voor je staat is jezelf van het verleden."
    Geschokt keken we elkaar aan. Hoezo ons zelf van het verleden? Ik begreep er helemaal niks meer van maar Patchouli ging verder met praten.
    "Dit is allemaal maar een hypothese maar ik ben ervan overtuigd dat mijn theorie waar is.
    Het object van Dark-patchouli was om Remilia weg te vagen van de wereld. Om eerlijk te zijn zo heb ik me vroeger ook gevoeld.
    Remilia was vroeger een opgesloten heerseres die niemand in haar hart toe liet. Ze wilde mij alleen maar hebben als "Stategist" om haar krachten te vergroten.
    Je kon een voorstel van de koningin van de nacht niet tegen gaan. En ik zat hier lang in complete duisternis en eenzaamheid.
    Uit die emoties is mijn haat voor Remilia ontstaan."
    Iedereen was compleet stil. Dit was de allereerste keer dat Patchouli haar verleden deelde met iemand buiten het SDM.
    Zelf deed ik mijn ogen dicht en ging in gedachte weg.
    Ik was namelijk deel van dat verleden en ben er nooit trots op geweest.

    Iedereen accepteerde Patchouli's theorie over de Duistere wezens.
    Marisa zat heel rustig te luisteren naar alles en ging uit eindelijk met de flow mee.
    "Het enige wat we hoeven te doen is hetzelfde met Dark-Patchy. Een Spark en alles komt goed."
    Haar opmerking kon ik niet verdragen en ging meteen in de verdediging.
    "Dat mag wel zo zijn maar kijk eens hoe het SDM eruit ziet. Als jij niet meehelpt met de renoveren dan........"
    Ik wist totaal niet wat ik moest zeggen maar gelukkig had Sakuya mijn rug.
    "Miss Marisa, Zoals je ziet heb je het SDM heel erg van kant gemaakt. Het probleem is Flandre's kelder is ook aan tuigen.|
    Zou je het erg vinden om even op haar te passen?" vroeg Sakuya met een glimlach.
    Marisa ging meteen om haar knieën zitten en ging zich verontschuldigen en beloofde mee te helpen met de reparaties.

    -------------------------------------

    ???:"HAHHAHAHHAAHAHHAHHHAHHAAHHAHA, Eindelijk heb ik het. Na al die jaren vast gezeten te hebben.
    Dit is wat ik zocht. nog maar een paar delen en ik heb alles.
    Zorg dat ik de alle delen krijg, en wel NU!
    Dark-Army: YES, MY LADY!!!
    Duizende Duister wezen gingen de nacht in zonder dat iemand het merkte.

    -------------------------------------

    Iedereen was nu tijdelijk iets voorzich zelf aan het doen.
    Sakuya zat samen met Koakuma de wonden van Patchouli te verzorgen.
    Myon-Youmu zat rustig bij Youmu. Marisa zat te lezen in een van Patchouli's boeken.
    En ik zat Dark-Patchouli in de gaten te houden. Ze zag eruit alsof ze echt niet wakker werd dus ik besloot om mijn ogen dicht te doen om mijn krachten te sparen.
    Maar helaas.
    De rust liet nog even op zich wachten.

    "Excuseert u mij even, ik kom iets afleveren."
    De stem kwam uit het niets. Er verscheen een gat die zich langzaam opende.
    Het was een persoon die ik nooit van mijn leven wilde zien. De oudste persoon van heel gensokyo.
    Yukari Yakumo.
    Wat zou ze bedoelen met afleveren? Terwijl ik me dat afvroeg kwamen ook Ran en chen uit het gat.
    Ran leek iets op haar rug te dragen.
    Marisa keek met verbazing naar Ran en schreeuwde:"REIMU!"
    Met verbazing keek iedereen naar Ran die Reimu op de grond legde.
    Yukari:"Ze is overvallen. Als Ran niet de "Borders van Gensokyo" aan het checken was zou ze nu niet meer lopen."
    Reimu begon langzaam op te staan en begon met praten.

    "De schaduw wezens....hebben de heilig objecten van de Shrine gesloten."
    avatar
    UNOwen
    Maestro

    Leeftijd : 22
    Speciale vermogens : Ik ben een Zubat in het eerste stadium van zijn leven.

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van UNOwen op do nov 22, 2012 11:47 pm

    Ik verbleef bij Yuugi om te herstellen van de afgelopen inspanningen. Nu ik wist dat alles in orde was hier liet ik mezelf toe om te rusten. We spendeerden de tijd door elkaar te vertellen wat er allemaal gebeurd was, zowel in de hel als daarboven. "Wat ik niet snap," zei Yuugi, "is hoe dit alles gelinkt is met de verdwijning van alle mensen uit het dorp." Ze kon het niet met elkaar linken, en ik ook niet. "Maar ik denk dat we het antwoord daarop zullen vinden eens we weten wie hier achter zit" Ze zuchtte. "Maar nu moet jij er vooral voor zorgen dat je zo snel mogelijk terug in topvorm raakt, of we maken geen kans tegen haar." Ze rilde bij de gedachte aan haar. "Ga jij nou maar slapen, dan ga ik kijken of er iets gesignaleerd is hier." Zei ze en ze vertrok voordat ik iets terug kon zeggen. Ik besloot haar raad dan maar op te volgen en te rusten. Ik maakte een enorme geeuw en viel bijna onmiddelijk in slaap. Het zou niet makkelijk worden.

    Toen ik de deur sloot dacht ik na over wat ik nu eerst moest doen. Ik besloot gewoon iedereen te ondervragen die misschien iets zou kunnen weten. "Aye, Yuugi, weer op pad? Wat ga je dit keer uitspoken?" Het was een oude bekende, een Oni, waarmee ze al vaak heeft gevochten en gedronken. Net als Suika had ze altijd Sake bij, maar dat was niet zo'n schat als die van Suika of mijzelf. Ze had net als ik een hoorn, een blauwe wel, op haar voorhoofd en droeg wit met blauwe losse kleding. Haar opvallendste kenmerk was een enorm litteken van tot onder haar nek een baan beschreef over haar kin, naast haar neus en ogen haar rechter oog. Ik wist nog steeds niet waar ze dat vandaan heeft, maar wat het ook was het was niets om mee te lachen. Ze was redelijk laks maar ondanks dat schopte ze heibel overal waar ze kwam. Maar daardoor juist won ze m'n respect en dat van anderen. Maar ik had nu geen tijd voor spelletjes. "Heb je misschien iets ongewoons opgemerkt de laatste tijd?" Vroeg ik rechtdoorzee. "Het is belangrijk en ik ben best gehaast." "Iets ongewoons eh.." Ze dacht na. "Niet iets wat me meteen in m'n gedachten opkomt. Ben je naar iets specifieks op zoek?" Vroeg ze. "Eigenlijk wel," antwoorde ik, "heeft er iemand zich vreemd gedragen de laatste tijd? Of is iemand zelfs verdwenen?" Ik moest gewoon een eerste aanwijzing vinden. Ik kon Suika niet teleurstellen. "Nou ja, het is maar wat je bedoeld met vreemd gedragen. Er gebeuren hier in de hel wel meer vreemde dingen, en dat iemand verdwijnt voor een poos is ook niet ongewoon..." Mijn hoop begon te vervagen. Als zij niks wist was er weinig kans dat iemand anders wel iets had opgemerkt. Ze wist ongeveer alles wat er hier omging. "Behalve dat ene voorval een lange tijd terug." Ah, dus toch iets. "Voorval? Wat voor voorval? Vertel me alles!" Ik moest en zou alles uit haar sleuren wat ze wist. "Normaal zou je het moeten weten, maar jij was gewoon bezig met een van je massieve drinkpartijen." Ze schoot in de lach. "Jij toch altijd, je weet niet van ophouden. Gewoon om aan iemand te bewijzen dat jij meer zou kunnen drinken dan haar..." Ik moest glimlachen. Nu ze eraan terugdacht, was het inderdaad grappig. De wedstrijd had een paar dagen geduurd, en uiteindelijk had de tegenstander het onderspit moeten delven. Als het een wedstrijd tegen Suika was, dan zou ik vast verloren hebben. Met haar Oni Schat is ze ondertussen bijna onverslaanbaar geworden in drinkwedstrijden.
    "Dat was al een dikke maand geleden." Zei ik. "En wat was nu precies het voorval?" "Nou, je weet, Parsee die altijd de brug bewaakt. Zij is een aantal dagen verdwenen, en toen ze terug kwam wou ze niet antwoorden op onze vragen, het is pertang niet normaal voor haar om zomaar te verdwijnen daar." Dus dat was het. Het is hier al veel vroeger voorgekomen. Waarschijnlijk was het nog maar een experiment of iets in die aard. Dat was het belangrijkste dat ze moest weten, en ze maakte aanstalten om verder te gaan. "Heb je soms hulp nodig, bij wat het ook is wat je doet?" Riep ze naar me. "Nee, als ik Suika mag geloven is het te gevaarlijk voor jou. Laat het ons maar afhandelen." Riep ik terug. De Oni haalde haar schouders op en dronk van haar sake, die op bleek te zijn. Ze gooide de fles tegen het hoofd van een willekeurige voorbijganger aan en zette het op een lopen. Ik lachte, typisch haar.

    Hoe veel ik ook verder zocht, ik vond geen andere relevante informatie. Maar ik had toch iets waarmee ik Suika kon helpen, het tijdstip wanneer het voor het eerst is voorgekomen. Parsee zelf ondervragen stond ik ook niet echt om te springen. We zouden toch niks uit haar krijgen. Ik keerde terug naar m'n huis. Toen ik binnenkwam bekeek ik het nog eens. Het was eigenlijk te net voor mij, ik kwam er te weinig. Het was niet overdreven groot, maar dat waren de huizen hier nooit. Er was een open haard die Suika blijkbaar al had aangestoken, ze lag nog steeds te rusten maar ze was wakker. Een tafel met een paar stoelen en een deur die naar de kelder leidde. Er was ooit een keuken geweest maar die had ik vermorzeld omdat het toch maar nutteloze troep was, ik haalde alles wel uit de stad zelf. Ik liep naar de tafel en loste m'n lading. "Waarom.. de heck.. heb je zoveel flessen sake mee?" Vroeg Suika die bijna in lachen uitbarstte. "Sorry hoor, Suika, dat niet iedere Oni een Heb-lekker-oneindig-veel-sake-fles heeft. Als ik de kans heb moet ik nieuwe inslaan." "Waarvoor, je kelder bulkt waarschijnlijk al van de Sake!" "Misschien, maar je weet nooit wanneer het van pas komt." Ik deed de deur open en gooide de flessen op de hoop. De sake bulkte al echt bijna uit de kelderdeur. De hele kamer beneden en de trap was helemaal vol sakeflessen. "Ik ben hier echt al te lang niet meer geweest..." Suika schaterlachte.

    Ik zette me, schonk wat sake uit en dronk. "Maar heb je iets ontdekt tijdens je trip?" Vroeg ze. Ik vertelde over wat ik te weten gekomen was en hoe er voor de rest niks gebeurd was. "Eigenlijk had ik zelf ook wel door de stad willen gaan, maar ik kon mezelf bijna niet meer rechthouden. Dat zal voor een andere keer zijn" Ze keek naar buiten. "Maar ik ben volledig uitgerust nu. We kunnen meteen vertrekken." "Weet je wel zeker dat je dit wil doen? Ik bedoel, het is logisch maar het is nu niet het verstandigste dat we kunnen doen. Het kan best gevaarlijk worden." Ik had nog m'n twijfels. "Doe niet ze soft, wussie." Sneerde ze. "We kunnen het aan, wij twee zijn het. Hetgene wat ons samen kan verslaan moet nog gemaakt worden." Suika had precies enorm zelfvertrouwen. Dat ze nu al een tijd bovengronds leefde zal er vast mee te maken hebben. Die rood-witte Miko was sterk, misschien waren ze allemaal zo sterk daar boven en heeft ze daardoor al die ervaring opgedaan. "M-Maar Suika... ik zit net neer! Laat me even deze sake opdrinken voordat we gaan!" "Denied." Zei ze en een heleboel Mini-Suika's ontvoerden me...

    Het was zo lang geleden dat ik hier nog echt eens geweest ben, dacht ik in mezelf. De stad lag in de hel, dus het was vrij donker, maar de vele lichten gaven het ook een feestelijke sfeer. De huizen waren compact maar gezellig, zoals die van Yuugi. Het was zeker een aangename stad om in te wonen. Misschien moest ze nog eens een tijdje terugkomen, maar de bovenwereld was zo interessant. Oude vrienden en kennissen lachten ons toe en riepen ons na. Het beroemde/beruchte duo was weer in de stad. Maar deze keer was het voor iets serieus. Al gauw lieten we de feestelijke sfeer achter ons, op weg naar...

    We stonden voor de poorten. Het was een enorm, majestueus gebouw. In de ramen waren raven afgebeeld. Zij woonde hier. Zelfs de kwaadaardige geesten vermeden deze plek, de woonplaats van Satori Komeji. "Weet je het wel erg zeker dat we dit gaan doen?" Vroeg Yuugi. "Maar natuurlijk, we hebben tenslotte informatie nodig. We moeten weten waar we mee te maken hebben." Zei ik resoluut, maar vanbinnen had ik ook twijfels. Ik had er al een keer mee te maken gehad en ik had niet echt zin om het nog een keer te doen. Ik kon onmogelijk voorspellen wat ons te wachten stond. Ik haalde diep adem en stapte het landhuis binnen. Het eerste wat opviel waren de dieren, de huisdieren van Satori. Ze zouden hun aanwezigheid vast al aan haar hebben doorgegeven. Verder was het landhuis nogal sober ingericht. De ramen waren met gekleurd glas, maar dat was ook het enige. De hoofdkleuren waren grijs, zwart en rood. Onderweg liepen we door verschillende gangen en kamers, die allemaal een verschillende functie hadden. Eetkamers met enorme tafels, zitkamers met open haarden en comfortabel uitziende fauteuils, werkkamers met verschillende bureau's en boeken, studiekamers met boeken over bepaalde onderwerpen, salons die vooral op gezelligheid gericht waren, slaapkamers met absurd grote bedden en keukens met goed gevulde voedselvoorraden. Yuugi trok een van de kasten open en nam het eerste het beste stuk vlees en beet erin. Ik keer haar met een scheef oog aan. "Denk je niet dat dat er een beetje over gaat?" Ze keek verbaasd terug. "Wat kan ik eraan doen dat ik honger heb? En je gaat me niet vertellen dat die kleine het allemaal opeet." Ze haalde van god weet waar een Sakefles tevoorschijn en dronk ervan. "Yuugi jij.." Ik keek hoe ze vanalles op de tafel legde. "Wat ben je daar allemaal mee van plan?" Vroeg ik. "Ik kijk gewoon wat zo iemand allemaal eet, uit nieuwsgierigheid." Ze inspecteerde een dubieus uitziende prut en gooide die achter haar op de grond. "Zou ze hier echt helemaal alleen leven, samen met die vreemde dieren hier?" Vroeg ze. "Mijn huisdieren zijn helemaal niet vreemd."

    Ik keerde meteen naar waar de stem vandaan was gekomen. Yuugi was nog met een volle mond sake aan het drinken maar stopte abrupt als een betrapt kind bij het horen van de stem. Het was een zachte aangename stem die geen gevaar deed vermoeden. Ze stond in de deuropening, leunend tegen een kant van de muur. "Wat doen twee Oni s'avonds laat, ongevraagd, in m'n huis, m'n voedsel opetend?" Ze keek Yuugi aan, die nog een volle mond had. "We zijn hier enkel voor informatie", begon ik, "in verband met vreemde gebeurtenissen bovengronds." "Oh, bespaar me de moeite, ik weet het al langer dan vandaag, en daarbij kan ik de informatie toch gewoon uit je hoofd halen." Ze kruiste haar armen. "En nu denk je van mij informatie te winnen, niet? Nou, daar kan je nu wel zo'n beetje naar fluiten." "Als je het al langer dan vandaag weet weet je misschien ook hoe ernstig het is. We hebben je hulp nodig Komeiji." "Geen me een reden waarom ik jullie vrijwillig zou helpen." "Omdat we met twee Oni zijn, en in fysieke kracht hebben we dus duidelijk de overhand." Zei ik. "Ahzoo, dus jullie denken dat, zelf al kan ik al jullie aanvallen voorzien, jullie me toch kunnen overmeesteren met jullie superieure melee combat. Laat me dan een ding zeggen, ofwel onderschatten jullie mij, ofwel overschatten jullie jezelf. Beiden is een enorme fout." Ik wist dat het waar was. Ik had geprobeerd te bluffen maar tegen haar werkte dit niet. Maar we konden gewoonweg niet zonder informatie hier weg. "Komeiji, wees nu eens redelijk, als je weet wat er aan het gebeuren is moet je de anderen zoveel mogelijk inforatie verschaffen. Dit is echt niet het moment om tussen elkaar boel te maken." Ze dacht na over m'n woorden. Yuugi maakte van ons gesprek gebruik om gewoon door te eten. Ik heb nooit geweten dat ze ook een gierig aardje had. Ik zou Reimu zo ook in deze situatie kunnen zien...

    Satori bleek tot een beslissing gekomen te zijn. "Luister, ik heb geen zin om in mijn eigen huis het op te nemen tegen twee Oni, ik wil mijn huis niet gereduceerd hebben tot de staat van de SDM..." Yup, ze leest onze gedachten allright. "Vandaar dat ik zal vertellen wat ik weet. Ik heb namelijk zelf al problemen gehad ermee en ik ben het nu ondertussen kotsbeu." Ze vertelde hoe sommige van haar dieren hetzelfde meemaakten als we mee hadden gemaakt. Maar omdat ze niet echt sterk waren was er niet echt een last. "Die zijn vast als eerste experiment gebruikt. Hoelang geleden was dat?" "Anderhalve maand ongeveer." "Iets vroeger dan het voorval met Parsee dus, ik denk dat we kunnen concluderen dat het inderdaad om experimenten ging." Ik dacht na. We weten dus nu dat het begonnen is in de hel, maar dit wil niet zeggen per se zeggen dat de mastermind uit de hel komt. De meeste voorvallen gebeuren immers bovengronds. "Komeiji, nog een vraag, heb jij iets te maken met het feit dat Youmu over mijn geheime spellcard wist?" "Oh, dat. Nouja, zo geheim is ie niet voor mij. Hij is best wel cool trouwens. Maar ik las de informatie toen ik tegen je vocht samen met Reimu (*) en ik heb die informatie doorgespeeld aan Yuyuko, die dat dan aan Youmu moet verteld hebben. Ofzo. Eigenlijk boeit het me niet." Satroi mompelde iets over idiote drollen. "Oh.. euh.. okay dan.. zeker?" Stamelde ik. Dus zij was het toch. "Nou, bedankt voor de hulp Komeiji. We gaan nu vlug terug om te zien hoe het eraan toe gaat boven." Zei ik en we gingen terug waar we vandaan kwamen. Terug door het doolhof van kamers. Ik zag Yuugi een paar sakeflessen op haar rug meedragen. "Je hebt toch niet serieus..." Yuugi bekeek me verbaasd aan. "Maar natuurlijk heb ik serieus! Je denkt toch niet dat ik een kans om meer sake te verzamelen laat voorbijgaan!" Ik wendde m'n gezicht van de verbaasde Yuugi af, zuchtte en ging verder op weg naar de uitgang.

    Net toen we uit de deur stapten..
    "Wacht even." Hoorden we met dezelfde fluwelen stem. "Ik ga met jullie mee. Zoals ik al zei ben ik dit kotsbeu en ik ga die drol die aan mijn dieren komt gewoon de nek omdraaien en haar hoofd opeten!" Ik was enorm verbaasd. Die stem paste totaal niet bij haar woordkeuze. "Komeiji.." "En noem we niet steeds Komeiji, jij halvegare watermeloen! Noem me Satori! Die gatverdamselingen gaan er aan." Dit was zeker een grote aanwinst. Samen met Satori en Yuugi zijn er meteen twee nieuwe sterke bondgenoten erbij. "Eerst en vooral gaan we kijken wat er nog over is van de SDM en hoe het met iedereen gaat." Zei ik en we gingen op weg. Ik had het gevoel dat we nog niet eens het ergste gezien hadden.

    (*) Zie Reimu + Suika team in SA


    _______________________

    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op vr nov 23, 2012 8:08 pm

    ~Het verhaal~


    Op een mooie zonnige dag zaten onze helden op een open plek in de bossen van gensokyo



    Khelekgil: Pfft... ik verveel meeheh

    Faolinn: ik weet wat je bedoelt...

    Zigzagwolf: Zal wel... genieten jullie dan echt niet van de mooie natuur?

    TH-chen: Err... welke natuur?

    Zigzagwolf:Umh... kijk eens om je heen?

    TH-chen: Ooh, nou zeg lekker veel natuur zeg is alles op afstand ofzo?

    Zigzagwolf: Eh ja... Dat het nou eenmaal wat verder is maakt toch niet uit?

    Faolinn: Hhm ik herinner me wat.

    TheEternalMokou: God, ik begin echt te denken dat die ogen naar ons kijken

    Khelekgil: Ja ik merk wat je bedoelt mokou...

    Faolinn: Err willen jullie me niet onderbreken? goed en da-

    *Shrush Shrush*

    Heej zigzag, zit je weer in de bosjes eh?

    *er word wat gelachen door iedereen*

    Zigzagwolf:... Merken jullie dan niet die ogen in die struiken daar?

    *iedereen kijkt wat*


    *SHRUSH SHRUSH, Opeens springt rumia met een flinke crush in het midden.
    Een hongerige, koude, dodelijke, blik komt van haar ogen.*

    Faolinn: Okee... op mijn teken rennen we, 1 2 3, EN REN

    *iedereen begint wild in het rond te rennen maar niemand die echt weg rent.
    Opeens komt Keine Kamishirasawa tevoorschijn*

    Keine: Wees maar niet bang, ik ben hier om jullie te beschermen.

    *een grote veldslag vol danmaku vliegt rond*

    *Iedereen ontwijkt de danmaku en kijkt toe hoe keine rumia in de pan hakt*

    Keine: Zo die is weg!

    *Phew dat was een opluchting denkt iedereen terwijl ze vol bewondering naar keine kijken*

    Zigzagwolf:... Dankje wel keine... Emh... Echt letterlijk bedankt

    Faolinn: Ja, ja dankje.

    Keine: nou wat een dank hoor, eh faolinn is je naam toch?

    TheEternalMokou: WAUW DAT WAS IJZER VET!!

    TH-chen: Jazeker... Je danmaku was schitterend.

    Keine: Dankjewel, maargoed nu even terzake... Jullie zitten gewoon... midden in een bos... in gensokyo... zonder toezicht of wat dan ook?

    Faolinn: Ahgod... Ik wist het en daarom hou ik dus niet van jou stomme ideetjes zigzag.

    Zigzagwolf: Wat? hoezo... Ik bedoel het zag er volkomen ongevaarlijk en leuk uit... :/

    Faolinn: Nouja... Je bracht ons allen wel in gevaar

    Khelekgil: kunnen jullie 2 kappen?

    Zigzagwolf&Faolinn: Goed dan maar


    Keine: zeg... Nu dat jullie hier toch zijn wat dacht je van een verhaal... van lang terug... toen de raarste dingen gebeurden dus wat denken jullie?


    Khelekgil: Goed dan... Ik zie toch niks anders te doen

    Keine: nou, laten we terug gaan naar de tijd dat meiling haar chi net pas beheerste. En dat suika minder wilde party's gaf dan ze gewend was..
    Het was tevens ook de tijd dat youmu met anderen samenwerkte aan iets, dat is al zeer speciaal, maar ik begin nu zijn jullie klaar? ja of nee here we GO!


    "Het mensen dorp chapter 1"

    op een warme zomer dag. Stak er een koude wind vanuit het oosten.

    Wat later werd bekent dat na deze zeer koude wind alle mensen verdwenen waren uit het dorp.

    Het dorp staat leeg maar daar kwam snel verandering in

    toen utsuho&orin het dorp bezochten, zag utsuho dat het dorp leegstond. er waaren ook anderen zei orin

    maar utsuho had de neiging gewoon weer eens... om dingen op te blazen.. het duurde niet lang voor orin haar er van weerhield

    zelf zij ze dat het leuker zou zijn als er anderen waaren.

    "~Vandaag gaat het lukken~" ik zal ze allemaal op de stuipen jagen... IK EN IK ALLEEN IK KOGASA TATARA!!!!

    Song kogasa vrolijk toen ze helaas tot haar schik niemand zag

    ze hoorde utsuho nog schreeuwen en juist hierdoor besloot ze maar te laten schikken

    BOE!! wat hebben jullie met de mensen gedaan? vraagt ze terwijl ze een smirk op haar gezicht heeft

    Utsuho schikt zich rot en orin die kijkt maar wat

    Even later komt youmu aandelijk van haar lange toch van de netherworld aan in het mensendorp

    ze mompelt wat er zijn de laatste tijd teveel zielen weg hier... en ze zijn nooit bij ons aangekomen zegt ze terwijl ze wat naar utsuho kogasa en orin kijkt


    In de space hypervessel yumemi zich klaar om te vertrekken naar het mensen dorp voor onderzoek.

    Zou het waar zijn? mompelt ze in haar zelf terwijl ze tegen chiyuri zegt ik vertrek naar het dorp

    al vroeg chiyuri het een en het ander het hield yumemi niet tegen te gaan VOOR DE WETENSCHAP!!! dacht ze toen ze vertrok



    weer terug in het mensen dorp zitten orin en kogasa wat rond te praten

    terwijl ze bessefen dat ze beter actie kunnen ondernemen en dat doen ze ook

    utsuho mompelt wat, hhm beter ga ik dit aan iemand vragen? mischien weten ze meer.
    heey da's youmu in de verte ze maakt zich klaar om keihard op youmu af te rennen en dat doet ze *HIER KOM IK YOUMU!!!* Schreeuwt ze

    Youmu ziet het opeens en schikt zich rot ze springt achteruit met haar roukanken in de aanslag

    "Halt wie ben je" zegt ze op een kille wijze

    ze ziet dat het utsuho is op haar hoede besluit ze haar roukanken te laten zekken

    wat doe je hier? en je zit zeker achter de verdwijningen he utsuho?

    suika kroop dronken maar met haar ogen open al schreeuwend "YOUMUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!!!!!!!" uit een van de tonnen van haar heftige feest van een tijdje terug
    ze lag erg lang in de ton maar ze werd uit nieuwsgierigheid wakker en kroop uit de ton

    ghehe ze spoken wat uit... dat clubje van hel en die halfgeest en wat doen die kat en die raaf hier eigenlijk.. dacht ze

    ze zag ook kogasa en ze vroeg zich af waarom er zo'n lawaai is ze dronk nog wat sake

    en begon op hun af te rennen ze vroeg aan de anderen wat er is en ze merkte ook niet dat het dorp leeg is... Te leeg

    Kogasa was maar alsteblij dat utsuho haar rotschok ze vond haar laten schikken altijd al makkelijk

    kogasa legt aan orin uit dat ze er ook net pas is en het ok niet weet, ze ziet youmu in de verte aan komen lopen

    orin vraagt nog eens aan kogasa of ze mee wil maar kogasa verdwijnt als sneeuw voor de zon en terwijl utsuho haar alleen maar hielp youmu af te leiden

    kroop kogasa makkelijk achter youmu en BOEEE!!!

    Toen kwam meiling eindelijk aan in het dorp de reden- ik mocht niet lekker blijven duten maar moest boodschappen doen... en de manier waarop ik werd wakker gemaakt...

    altijd de knifes D: Is een ohayo zoveel gevraagt? of een ohayo-chu..

    En hoe erg ik mijn fantasieen ook leuk vond - het hielp er niet tegen om weer aan die knifes te denken.. stel je maar eens voor als je op een spijkermat ligt

    zo voelt dat dus! ik keek weer eens naar het keiharde leven... en zag mijn boodschappen lijstje! het gebruikelijke suiker papier bunbunmaru enzovoort

    toen zag ik een groepje dat heel veel lawaai maakte

    er was bijna niemand op het groepje na eigenlijk was er letterlijk niemand iedereen was weg! ik keek om me heen ik wou wat adem happen omdat ik dacht dat mijn chi... tja het niet deed

    ik deed mijn ogen dicht 1...2...3...4...5... zoveel energie vormen waren er... maar niet meer dan dat! waar was miss keine!

    ik deed mijn ogen open en keek naar de groep, opeens verloor ik mijn evenwicht en werd ik door wat meegeslingerd! "Wat,Hoe?" ik probeerde me los te maken van wat het dan ook was!
    niets helpte... Mijn chi werd geblokkeerd en ik kon nog snel net "Sui" Uitspreken maar ik wou haar hele naam zeggen het lukte me niet en alles werd donker..

    suika rende naar het groepje toe, niet gemakkelijk, want ze was stomdronken en vermoeid

    ze struikelde dus ook over een steen maar stond binnen no time overeind

    het feestje was me toch wat te extreem... vreemd normaal kan ik beter tegen drank mompelt ze

    ze wou nadenken over wat er allemaal was gebeurd maar ze kon zich niet veel herinneren behalve dat het een mega gave party was!

    Velen mensen deden mee...

    Heey... Niet wat mensen MAAR ALLEMAAL DEDEN MEE! en nu is er geen een te zien...

    dit is vaag... zo vaag.. ik haaste me naar de anderen om met hun te spreken maar kogasa was toch wel wat blijer dat ze utsuho had laten schikken en ze zag er uit alsof ze het zelfde bij youmu zou doen...

    "SUI" Dat hoorde ik opeens... Ik wist dat dit geen illusie was dat ik niet dronken was. Er was wat aan de hand maar wat het ook was het werd snel onderbroken
    ik negeerde iedereen en rende meteen in de richting van het geluid, ik zag wat achter de hoek verdwijnen, JE KOMT NIET ZO MAKKELIJK VAN MIJ AF WAT JE DAN OOK BENT!!

    Ik veranderde me in mist om er sneller heen te kunnen gaan. Ik zag het ding, al kon ik geen goed beeld krijgen wat/wie het is
    het leek wel in schaduwen gekleed!

    ik materialiseerde mezelf voor het ding. het wezen kon zich niet snel genoeg afwenden, dit was een prachtige kans, en ik moest alles doen wat ik kan!

    Oni Sign [Massacre on Mount Ooe]

    Ik greep iets in de schaduw, Yes, Nee, De schaduw gleed me voorbij, En toen greep ik toch nog wat! wat het dan ook was...

    Ik begon er wild om me heen mee te slaan zo van *SLAM* *SLAM* *BONK* *BAM* pas toen ik klaar was met slaan was de schaduw weg... het ging echt zo snel.

    Meiling HUH?


    Ik zag hoe kogasa youmu wou laten schrikken, maar telaat! youmu springt recht vooruit en begint wat te kijken
    Hebben jullie dat gehoord? zegt ze tegen de anderen we zijn hier niet alleen
    in de verte zag ze suika worstelen met iets dat in duisternis gehuld is,..

    KOM ALLEMAAL ik ruik die problemen...
    zei ze voordat ze haar hakuroeken en roukanken pakt en ze rent heel snel naar suika om haar te helpen
    ze merkt opeens... Dat ze meiling voor no reason aan het rond zwaaien is!
    Ehh, suika... Wat doe je in godesnaam met meiling? laat haar ff los wil je... Zo dronken... Dacht ze


    Op dat zelfde moment zit utsuho wat rond te lopen en ziet wat kleding stukken van remilia liggen.. ze denk dat meiling ze liet vallen
    en denkt Unyuu! ik zal haar wel even helpen met het opraken van die kleding stukkken ze ziet meiling die in de verte wat rondzwingt Unyu?

    Terwijl kogasa met volle trots foto's van schikkende bewonersvan het dorp zelf aan orin laat zien

    Er kwam een windje opsteken... Alles wat ik kon zien was wazig op het moment... Wat ik wel zag was dat Sanae&Tenshi aan kwamen te razen.

    Voor geen enkele reden schieten ze op de anderen... Orin voelt zich geneigt terug te schieten...



    Meiling... Voele echt helemaal niks meer in de duisternis ... "Gensokyo's licht....Duisternis......Weegschaal"
    Ze hoorde een stem die dat zei, Plots zag ze een verschikkelijk wezen voor haar. Ookal in duisternis!
    De aura was sterk... Sterker dan ze ooit had gezien.... De Vampier! "Angst" Had ik toen ik dit zag... maar ik het het echter alleen toen ik remilia ontmoete~
    Het wezen zelfe gaf me dezelfde angst het was zeer pure angst.


    Opeens voelde ik een hand aan mijn onderbeen! ik werd gegrepen!

    "Oni Sign [Massacre on Mount Ooe]!!"

    zo snel als dat de duisternis kwam, zo snel ging hij weg, het werd vervangen door fel licht! ik voelde me alsof ik uit de duisternis werd getrokken

    En het gevoel van angst ging weg! mijn zintuigen kwamen weer tot me Vrijheid*SLAM* Opluchting *BAM!* Blijdschap *BOEM!!* En ENORME PIJN!

    Door de sterke kracht van iet's onbekends deed mijn lichaam van mijn kleine nagel op mijn grote teen tot op te langste haar op mijn hoofd pijn!
    Het enige wat ik kon denken, was dat het vandaag een dag is die ik nooit gehad zou willen hebben...


    Nadat ik eindelijk over de pijn heenkwam! door Chi natuurlijk! kon ik weer wat bewegen. Snelle en moeilijke bewegingen waaren niet mogelijk.
    Immers was groten deel van mijn chi nog weg.

    Ik keek wat om me heen en zag dat Suika voor me stond terwijl er nog wat anderen op me af kwamen rennen.











    Laatst aangepast door Zigzagwolf op za nov 24, 2012 1:34 pm; in totaal 1 keer bewerkt


    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D

    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op vr nov 23, 2012 8:09 pm

    Notitie, ik moet alles nog bewerken en het is nog niet het hele verhaal...

    het moet nog wat netter. Houdt er rekening mee dat ik dit morgen doe ^^

    als alles lukt ben ik er dan ook sneller mee klaar :D


    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D

    avatar
    TH-chen
    Vaste forumganger (Hard Mode)

    Leeftijd : 24
    Speciale vermogens : Slapen op de meest vreemde plekken

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van TH-chen op za nov 24, 2012 2:29 am

    Off topic ^^^^^leest wat hierboven staat^^^^^

    Ik weet niet of je met "netter" bedoelt dat het compacter en kleiner word?
    De story in het begin was wel leuk alleen daarna kun je net zo goed terug gaan naar pagina 3 waar de Ura begint met het mensendorp en vanaf daar gaan lezen.
    misschien is het beter als je vanaf een verteller praat die er boven op kijkt.

    En nu verder met het verhaal
    --------------------------------------------------------------------------

    We keken met zijn allen naar Reimu. Objecten van Shrine gestolen? Met grote verbazing kwam iedereen rond om Reimu staan om hiermeer van te horen.
    Ik besloot ook om te gaan luisteren. Ik kon Dark-Patchouli wel met rust laten. Die zou nog steeds lang niet wakker worden.
    Reimu wilde beginnen met het uitleggen van de situatie maar werd onderbroken door Yukari die met haar paraplu begon te zwaaien.
    Lichtjes raakte ze Reimu aan op haar voorhoofd. "Sorry Reimu, maar jij moet je rust nemen voor nu." En met die woorden viel Reimu in slaap en werd ze door Yukari's border mee genomen.
    Yukari keek met een serieuze blik naar Ran. "Begrepen, Yukari-sama." Ran liep naar de Dark-Patchouli en samen met Chen verliet ze de Library door haar de borders.

    "Hey, Waar gaat ze naar toe?" vroeg ik aan Yukari. Terwijl ik op het punt stond om aan te vallen.
    "Er is veel uit te leggen op het moment. Ten eerste: die patchouli zit nu veilig tussen mijn Borders samen met Ran en Chen. Die zal niks doen in de staat waar ze nu in is. Vooral niet met die twee in de beurt.
    Nu ter zake. In het begin van de nacht hebben verschillende schaduw wezens de Hakurei Shrine aangevallen. Reimu was alleen even haar spullen aan het pakken toen ze overvallen werd.
    En 1 tegen 7 shaduw wezen was inderdaad teveel van het goede. De leider van die groep was "Dark-Youmu"."
    Myon-Youmu ging langzaam voor over bukken. Ze voelde zichzelf verantwoordelijk maar daar kon ze zelf niks aan doen.
    Yukari ging verder met praten: "De groep van "Dark-Youmu" moest Reimu bezig houden terwijl een ander team op zoek ging naar de Heilige Objecten van de Hakurei Shrine."
    Meteen stak Marisa haar hand op om te vragen wat die objecten waren. Maar zelfs de "moeder van Gensokyo" wist niet wat die objecten waren.
    "Deze objecten waren er al voordat Gensokyo werd geschapen. De oprichter van de Hakurei Shrine gaf de informatie over de objecten en de locatie ervan alleen aan de volgende Hakurei Shrine Maiden.
    Deze traditie is tot op het heden toe zo gebleven. Het enige wat ik van de oprichter te weten ben gekomen vlak voor ze stierf was.."
    En weer meteen kwam Marisa er tussen door: "Dat het niet in verkeerde handen mag vallen." terwijl ze het met trots uitsprak.
    Ze keek nogal vol van haar zelf alsof ze zelf bij het verhaal van Yukari aanwezig was.
    Yukari bleef Marisa met een serieuze blik aankijken en ging verder:
    "Integendeel in de verkeerde handen waren ze juist het veiligst." Diep van binnen begon ik Marisa uit te lachen maar ik hield me in.
    "De verkeerde handen zouden nooit de krachten van de objecten kunnen activeren. In de juiste handen daarin tegen wel.
    En buiten het feit dat de Shrine maiden en ik van de objecten afweten. Ben ik er van overtuigd dat het meesterbrein hierachter dit ook weet en weet hoe die de krachten kan ontwaken."
    Iedereen was compleet stil gevallen. Dat de Shrine z'n groot geheim voor zich hield was ongelofelijk.
    "Ik heb uitgelegd wat Reimu van me vroeg. Als jullie mij nu willen excuseren. Ik ga nu Reimu's wonden verzorgen. Maak je maar niet druk over Dark-Patchouli. Als er iets gebeurt zal Chen het laten weten."
    Ze maakte met haar paraplu een opening in de lucht dat een Border vormde en ze was verdwenen.

    "Had jij niet beter naar Reimu kunnen kijken?" vroeg ik terwijl ik naar Sakuya keek.
    Myon-Youmu: "Dat zou niet verstandig zijn geweest Meiling. Remilia, Patchouli en ik zijn alle drie onder toezicht van Miss Sakuya. Meer mensen zou teveel stress veroorzaken." verklaarde Myon-Youmu.
    "En in plaats daarvan wil jij samen met Flandre even Miss Remilia in de gaten houden voor me?" vroeg Sakuya.
    Remilia zat op de stoel. Ze lag er heel rustig bij. Niet echt alsof je zou denken dat ze in een coma ligt.
    Flandre pakte Remilia's hand en hield die tegen haar wang aan. "Remi-nee=sama, wordt alsjeblieft wakker"
    Het gezicht van Flandre begon langzaam naar verdriet te gaan. Ik probeerde Flandre nog gerust te stellen maar Marisa was mij voor.
    "Maak je maar niet druk, Flan. Je zus is een HELE GROTE slaapster. En wanneer ze weer wakker is zal ze sterker dan ooit zijn, daze."
    De woorden van Marisa leken te helpen en Flandre gezichtsuitdrukking zag er weer hoopvol uit.

    Toen hoorde ik opeens iets heel zachts. Ik begon beter te luisteren. Het werd harder. !!!!
    "IEDEREEN ZOEK DEKKING!!"
    BOEM, BOEM, BOEM
    Er werd op ons geschoten en niet een klein beetje. De barrière van Patchouli was nog steeds intact maar de impact was zeer groot.
    Normaal hoor je het niet eens te voelen als iets de barrière raakt.
    "Meiling, ga kijken wat er aan de hand is. NU!" Sakuya reageerde meteen na de impact en zorgde ervoor dat Patchouli en Remilia veilig waren.
    Ik ging meteen naar het dak toe om te kijken wat ons raakte. Marisa ging met mij mee.

    Eenmaal boven aangekomen konden wij onze ogen niet geloven. Overal waar we keken. Oost of west. op de grond of in de lucht.
    Overal Schaduw wezens. Sommige in de vorm van lokale youkai hier in de buurt. Maar ook van die ik nog nooit gezien had.
    "Dit meen je niet!" zei ik tegen mezelf terwijl ik keek naar alle wezens die langzaam dichterbij kwamen.
    Nu hadden Youmu, Flandre en Koakuma zich ook toegevoegd aan de groep. Flandre wou achter Marisa aan gaan. Koakuma achter Flandre aan om haar terug te halen en
    Youmu was ook nieuwsgierig geworden wat er buiten zich afspeelde, ze was weer terug in haar menselijk lichaam. Maar volle honderd procent was ze niet.
    "Koakuma, zorg dat Sakuya te weten komt van de situatie hierbuiten." vroeg ik aan haar.
    "Wat moeten wij gaan doen, daze. Hier tegen vechten?" vroeg Marisa met een bezorgd gezicht.
    Ik keek haar aan met een twijfeld gezicht maar aan mijn gezicht te zien was het duidelijk dat het wel moest.

    "Ok, Marisa, Flandre, jullie nemen iedereen in de lucht. Youmu en ik nemen iedereen op de grond aan. Kijk uit als je naar beneden danmaku vuurt dat je ons niet raakt.
    We moeten snel zijn anders zijn ze te dichtbij."
    Youmu knikte en ging alvast vooruit. Flandre en Marisa ging ook alvast de lucht in maar ik stopte Marisa nog en fluisterde iets in haar oor.
    ...............
    "Weet je het zeker?" vroeg Marisa om het te bevestigen.
    Ik knikte en ging meteen achter Youmu aan die haar wapens klaar had staan om de strijd aan te gaan.
    Ik sprong met grote kracht omhoog en landde in het middenin allerlei schaduw wezens.

    "Spellcard: Colorful Brilliance [Rainbow Taichi]"

    Ik stuurde Chi door mijn voeten naar de grond toe en een golf van Chi stroomde de aarde uit.
    Het spreidde zich langzaam maar door de landing van mijn sprong ging het sneller en het bereik was nog groter dan normaal.
    Verschillende schaduw's werden weg geknald door de Chi.
    Voor de gevallen schaduw's kwamen er nieuwe voor in de plaats. 1 voor 1 schakelde ik ze uit maar er kwam geen einde aan.

    "Spellcard: Star Chi [Earth-moving Star Bullets]"

    Deze vorm van Chi was meer gericht op de schaduw's voor mij maar zijn bereik naar voren was enorm.
    Alleen mijn zijkanten waren compleet open. De schaduw's grepen hun kans en vielen mijn zijkant aan.
    Nog voordat ze hun aanval konden landen waren ze door midden gehakt.
    "Kon je niet wat sneller zijn?" vroeg ik plagend.
    Youmu reageerde niet en ging gelijk door met aanvallen en ik deed hetzelfde.
    Terwijl wij bezig waren met ze op afstand te houden van het SDM lukte het voor veel wezen om toch door te dringen.
    "Nee, ze mogen niet naar binnen." riep ik wanhopig.

    De schaduw's kwamen steeds dichterbij het SDM. Marisa en Flandre waren allebei te bezig in de lucht en Youmu en ik waren te bezet op de grond. Dit gaat niet goed.
    "SDM magic defense systeem, activeer."
    Opeens kwamen lasers van verschillende magische symbolen die op alle wezen schoot die dichtbij kwamen.
    Met verbazing stond ik via mijn ooghoeken te kijken.
    "Ik zal jullie laten zien dat ik niet zomaar "assistent" ben van Miss Patchouli!" riep Koakuma.
    Ik glimlachte en kon nu volop los gaan.

    Niet wetende dat in de lucht, Marisa en Flandre het opnamen tegen Dark-Aya
    en Youmu in contact kwam met Dark-Momiji.
    avatar
    Khelekgil
    Vaste forumganger (Normal Mode)

    Leeftijd : 25
    Speciale vermogens : professionele ronin (niet tevreden geld terug)

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Khelekgil op zo nov 25, 2012 5:22 pm

    Overal waar ze keek zag ze de schaduw wezens, somige hadden duidelijk mensachtige vormen terwijl andere amorfe wezens waren en hier en daar zag ze wezens die gewoon leken op hun felrode ogen dan na.

    Youmu:hmm dit word lastig ze zijn overal.

    Licht op haar voeten draaide ze rond en doorkliefde in een hoek van 360° alles wat er op haar afkwam. De wezens bleken over geen enkele intelligentie te beschikken ze bleven maar op haar af komen zonder er bij stil te staan dat ze gewoon zouden neergehaald worden. Ondertussen begon youmu te voelen dat ze nog niet op volledige krachten was gekomen.

    Youmu: Verdorie ik heb mijn volle kracht nog niet terug als dit zo doorgaat krijgen ze me nog te pakken.

    Ze keek in het rond meilin had haar handen vol aan haar zijde van de mansion en koakuma probeerde haar te ondersteunen.

    Youmu:Ok ik ben het zat tijd om serieus te werk te gaan hou je vast myon tijd om het grove geschut boven te halen.

    Ze concentreerde zich diep alles wat er om haar heenging verwaarlozend ondertussen controleerde myon haar lichaam dan wanneer ze omsingelt werd van alle kanten was ze klaar.

    spellcard [Hell Realm Sword "200 Yojana in 1 Slash"]

    In een fractie van een seconde stonden alle schaduw wezens voor haar stil niet goed wetend wat er gebeurd was om dan ineens allemaal doormidden gekliefd neer te vallen.Op een afstand van haar bleven de overgebleven monsters staan.

    Youmu:Dus er zit toch gezond verstand in die dingen mja ik betwijfel of ze me met rust gaan laten.Wel ja niets aan te doen.

    Ze maakte zich klaar voor de volgende ronde tot opeens de groep wezens uiteen ging.In het midden van de onstane ruimte trad een duister wezen naar voren.

    Youmu:Dus ze hebben you ook al te pakken gekregen momiji.

    De momiji negeerde haar compleet en zette de aanval in.

    Youmu:een zwaard gebruiker ik heb hier het voordeel dan wel maar deze momiji vecht anders dan ik van de echte gewend ben.

    Ze vochten door momiji hield het tempo hoog maar youmu volgde zonder problemen. Als ze nu op volle kracht was zou ze zo gewonnen hebben maar haar vorige wonden en het gebruik van haar spellcard eisten hun tol van youmu.
    Ze begon te verzwakken en minder op te letten.

    Youmu: nee zo mag het niet eindigen iedereen rekent op me falen is geen optie ik kan het ik mag mijn vrienden niet teleur stellen.

    Het gevecht sleepte aan maar youmu gaf niet op. momiji deed een aanval naar men maar youmu ontweek sierlijk met een stap opzij elke slag van momije was ze net te slim af maar toen werd het haar teveel ze miste en werd in haar linker arm geraakt.

    Youmu:arh NEE

    Door de pijn liet ze hakurouken vallen nu had ze alleen roukanken nog over.Ze sprong snel naar achter en bekeek de wond die leek niet al te diep te zijn maar ze zou haar arm even niet kunnen gebruiken.
    momiji bleef niet bij de pakken zitten en stormde op haar af even hevig aanvallend als voorheen.

    Youmu:myon dit kunnen we niet lang meer volhouden we moeten nu iets doen
    myon:wat denk je te kunnen doen youmu zie jezelf nu eens je kan nog maar amper op je benen staan.
    Youmu:Sorry myon we moeten onze laatste troef gebruiken.
    Myon:ben je zeker je weet wat er gebeurd als je ook maar 1 haku beschadigd.
    Youmu:ik realiseer het me ten volle maar als ons dit lukt verslaan we momiji en alle shaduw wezens die we achter ons aan hebben.
    myon: ok geef me de 3 kon's laten we dit zo snel mogelijk doen voor je de controle verliest.

    Youmu sprong over momiji heen en zette zich schrap naast haar manifesteerde myon zich. youmu sloot haar ogen en activeerde haar spellcard.

    Spellcard:[Deva God Sword "Components of Konpaku"]

    Ze sloeg roukanken in de grond. om haar heen activeerde ze haar 7 haku's die de fysieke activiteit controleren. op dat moment vlogen er 7 kleuren danmaku in alle richtingen weg van haar. ondertussen sprinte myon naar hakurouken die nog op de grond lag ze pakte hem op en sloeg hem ook in de grond tewijl ze haar 3 kon's activeerde die de mentale activiteit controleerd. op dat moment kreeg haar spellcard zijn voledige kracht alles in haar buurd werd afgemaakt momiji en alles schaduw wezens moesten er aan geloven. uiteindelijk bleef ze alleen met myon achter op het strijdveld.

    Youmu:Wel myon dat ging beter dan ik dacht
    myon:we hebben ze allemaal te pakken gekregen.
    youmu:onze zijde is veilig gesteld laten we de rest gaan helpen.

    Ze wilde al in de richting van de mansion lopen toen ze opeens bewusteloos neerviel. De spellcard had zijn tol geëist ze was gewond en toch had ze zo een sterke kaart kunnen gebruiken.myon lande zacht naast haar ook zei was aan het einde van haar krachten.

    Myon:rust youmu wij hebben onze taak volbracht nu moeten we rusten om een andere dag te vechten.

    De strijd woede verder iedereen had de handen vol aan de wezens.
    op het moment dat youmu uitgeput neerviel nam meiling iets waar in de lucht.

    koakuma:meiling wat is er ? let toch op ze zijn overal.
    meiling: Koakuma neem eens een kijkje achter de mansion volgens mij is er iets mis met youmu ik neem haar maar zwak waar.
    Koakuma:begrepen ik ben zo terug meiling hou vol.

    Terwijl koakuma wegvloog om de tuin te checken dacht meiling bij zichzelf:Ik neem nergens nog een schaduw wezen waar in de tuin. Heeft youmu ze allemaal te grazen genomen? ze blijft me toch verbazen die half-geest.

    De maan stond hoog aan de lucht maar de slag om de SDM woede voort


    _______________________

    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op zo nov 25, 2012 5:35 pm

    "Test 2"

    "U zal zich moeten klaarmaken... Om door een doolhof te gaan, dit doolhof had vroeger het belang om de heilige scarlet spullen te beschermen."

    Utsuho:Oh echt? dat klinkt zeer itressant... Als ik nu niet zo vermoeid was zou ik ze helemaal willen vinden!

    "U toont aan dat zelfs als u nog niet zo slim bent, dat er niks mis is met uw nieuwsgierigheid!"

    Utsuho: Noemde je me nou dom? Unyu!

    "Ik noemde u niet dom, al bent u dat wel, maar terug op het onderwerp! de items van remilia scarlet bestaan niet alleen uit de hedendaagse wapencollectie zet.

    Integendeel het bestaat uit VEEL en veel meer, Er ligt aan het einde van deze doolhof een kist... Opent u de juiste kist dan zult u de 4 items van scarlet krijgen... Trek ze aan voor de volgende quest!"

    Utsuho: Unyu! Je noemde me nu wel dom... *ik voelde me nogal... Slecht,* nouja dan... Goed maar zijn ze wel mijn maat?

    "Ja, natuurlijk zijn ze uw maat! Gaat u nu verder?"

    Utsuho: Pfft... Ik heb dus geen keuze geloof ik... GOED DAN MAAR. Wacht... Wat gebeurt er als ik de verkeerde kist vind?

    "Je wilt het niet weten..."

    *Hiermee werd het stil en ik wou het zo graag weten*

    Utsuho: Wat dan?

    Utsuho: Hallo? Wat dan?

    Utsuho: Bent u ernog? beantwoord dan mijn vraag! WAT DAN!

    Utsuho:Aargh! En nou net wanneer ik het wou weten...

    *Ik besluit maar te beginnen met lopen,*

    *Op een gegeven moment kan ik aan de muren zien dat die rood zijn!*

    Utsuho: Moeten ze rood zijn? Hhm ik denk het niet... Beter naar groene muren zoeken... Immers weet iedereen dat rood fout is! ... Wacht eens even? maar wat als.... Scarlet? is toch rood? Dus dan zit ik goed!

    *Ik loop maarweer verder, Op een gegeven moment verandert de scarlet rode kleur in een gele kleur*

    Utsuho: Err... Nee niet geel... Terug maarweer


    EEN PAAR UUT LATER

    Utsuho: AAARGH IK WORD WERKELIJK GEK! Kalm blijven utsuho... Blijf kalm, je kan dit... Je word niet gek. Er komt wel een einde aan... MAAR WANNEER. Nee wat zeg ik mezelf nou net? ik moet kalm blijven.....

    *zonder nog meer er over na te denken loop ik verder*

    Een Kwartier later!

    Utsuho: Oowh, Ik zou zo erg willen rusten nu... Mijn energie is letterlijk weg!

    *Uiteindelijk zie ik een uitgang*

    "U bent eindelijk buiten?, U had allang hier kunnen zijn... normaal duurt dit maar een kwartier..."

    Utsuho: HOUD ALSJEBLIEFT!!!!! JEEE MOOOOOOND.

    *Ik begin ernstig te hijgen*

    Utsuho: Huffff HE uffff, Ik kijk naar voren en zie drie kisten.

    "Beantwoord deze vraag, Hoeveel is 3x9"

    Utsuho: AARGH! NIET OOK NOG EENS REKENEN... Pfft...

    *Ik kon het antwoord letterlijk niet vinden het duurde me 3 uur*

    3 UUR LATER!!!!


    Utsuho: EINDELIJK!!! EINDE-Fac****-LIJK.
    3 x negen eh? dat is... 27 TADAAA ZIE HOE SLIM IK BEN.

    *Ik begon een dansje te doen*

    Utsuho: Tutuduu!! tututuuuh! Ehh ehh,

    *en ik eindigde met mijn befaamde...*

    Utsuho: Unyu! Ik ben zo slim

    *ik begon te glimlachen tot ik boven wat hoorde*

    *GRRRGHHH!!! GRAAAAARGH*

    "KIJK UIT, DAAR IS NOG ZO'N YOKAI!*

    *IK HEB HET ONDER CONTROLE! MEILING KIJK BOVEN JE!! ZE ZITTEN IN DE PENARIE IK REGEL DE YOKAI HIER WEL!!*

    Utsuho: Err? wat zou daar gebeuren...

    "U bent wel zeer enthousiast over het feit dat u eindelijk een som goed kon maken!"

    Utsuho: Alsjeblieft, ik ben zo vermoeid, laat me toch mijn lol hebben!


    "Goed dan *Ze zet een lach op die me niet zo bevalt* Luister... U moet de kist aan de linkerkant open maken! Dan zult u de scarlet voorwerpen krijgen! Trek ze aan! dan gaan we meteen door naar opdracht 3"

    Utsuho: Okee dan, gewoon rustig blijven en openmaken die kist... Je kunt het.

    *mompel ik inmezelf*

    *ik maak de kist open... En ik zie de 4 items van scarlet!*

    Utsuho: Wauw... Het ziet er wel futurisch uit hoor... Die helm is best cool... Zo erg rood maar toch zo erg... Tja mysterieus *Equips Scarlet Helmet* en dan die , Sandaalen ze glimmen op een mooie rode, wijze *Equips Scarlet Sandals* Hhm Die zwaard is ook rood... Niet raar... Maar waarom druppelt er bloed af? *Equips Scarlet Sword*
    En dan tot slot het mooiste! Kijk die mooie strik... Zo mooi maar hij vervant mijn strik perfect! Tenminste voor het moment... *Equips Scarlet Hairbow*


    RUMBLE!!!!

    "Opdracht 3! u zult moeten rennen naar buiten.. Weet wel dat er weer een stuk van uw kracht af is... U krijgt het weer terug zodra u buiten bent. Maar De ruines van scarlet zullen instorten! En u zult achtervolgd worden door uw duistere zelf... Hierbij wens ik u succes en een fijne dag!"

    Utsuho: Errwat?


    RUMBLE!!!!RUMBLE!!!!
    RUMBLE!!!! RUMBLE!!!!
    RUMBLE!!!!RUMBLE!!!!RUMBLE!!!!

    Utsuho: RENNEN!!!!!!!!!

    *Ik begin te rennen maar het gaat moeizaam... De brokken vallen van werkelijk alle kanten net dat ik het doolhof in wil verdwijnt het,*

    Utsuho: Mooi zo! Dat zal me helpen... NOU RENNEN *Huff,Huff*

    RUMBLE!!!!

    RUMBLE!!!!

    *Ik ren net ongeveer waar het doolhof begon uit en zie dark utsuho, ze komt meteen achter me aan. De brokstukken vallen nu steeds meer...*

    Dark Utsuho: GRAAARGH

    *Ze Komt steeds dichterbij me... Maar ik zie het licht van de uitgang! IK REN DOOR EN DOOR, Maar op een gegeven moment komt ze zo dichtbij, ik wil net uit de ruines van scarlet rennen, wanneer ik nog een blik achter me werp, ik zie dat dark utsuho me net niet heeft...*

    Opeens Vaagt ze weg... GRAARGH

    Utsuho: huff... HE uff... *ik begin steeds meer te hijgen al voel ik me kracht terug komen!*

    "U kunt nog niet gaan... Nog een vraag beantwoorden! Zult u all uw spelcards opgeven zodat niemand die jij lief hebt sterft... Of wilt u alle kracht van de wereld en ziet u iedereen met eigen ogen sterfen!"

    *Ik hoefde daar niet lang over na te denken... Grote kracht wou ik altijd all... Maar nu niet meer.. Ik zie nu pas in hoe belangrijk iedereen altijd al voor me was!*

    Utsuho: Doet u maar kueze nummer 1, liever geen nucleaire spellcards dan de dood van anderen...

    "Goed dan!"

    *Mijn spellcards worden weggezogen! Ik ben ervan overtuigd dat ze naar die kist gaan... Dark utsuho komt opeens terug... RENNEN DUS*

    Utsuho: AAAH!!!!

    *Ik ren uit de uitgang... En opeens zie ik een hevig slachtveld, voor mijn neus zie ik zeker honderden, Nee welicht duizenden yokai sterfen!*

    *Maar ik zie er veel maar aanvallen ik zie dat de sdm alleen slechter is geworden en ik zie youmu en meiling... Ik besluit naar ze toe te rennen en te vragen wat er aan de hand is, en ook of ik kan helpen*

    *GRAAGH*

    Dark Utsuho: Je bent nog niet van me af... Ik zal je krijgen... De volgende keer... Verbrand je in de artificial sun!

    *Hoorde ik nog in mijn hoofd terwijl ik naar de anderen toe ren!


    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D

    avatar
    TH-chen
    Vaste forumganger (Hard Mode)

    Leeftijd : 24
    Speciale vermogens : Slapen op de meest vreemde plekken

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van TH-chen op zo nov 25, 2012 8:08 pm

    Dit voelde helemaal niet prettig. De ene naar de andere wezen kwam naar voren.
    Een paar van de gezichten kon ik herinneren. Ze kwamen vaak vragen of ik mee ging spelen met verstoppertje.
    Het deed me pijn in mijn hart toen ik hun van deze wereld weg sloeg. Ook al wist ik dat het niet hun waren. De smaak van schuld werd steeds groter met iedere slag.

    !!!!!
    Youmu's aura begon te vervagen. Opdat moment werd ik hard geraakt in mijn zij. Ik kon het nog maar net ontwijken om grotere schade te ontwijken maar dit voelde ik als nog heel goed.
    Koakuma: "Meiling, wat is er? Let toch op ze zijn overal."
    Ik was bezorgd om Youmu en vroeg Koakuma om even te gaan kijken. Gelijk ging ze weg en daar stond ik dan.
    Tijdelijk eventjes alleen tegen al deze wezens hier. "Als ik met jullie klaar ben. Dan verdien ik zeker een ontbijt op bed van Sakuya."
    En met die eenzijdige belofte ging ik verder met mijn aanval.

    "AAAAARRRRRRRRRRRHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!"
    Een golf van "Pure Duisternis" en "Krankzinnige Chaos" vulde het hele slagveld.
    Voor een moment kon niemand zich meer bewegen zowel ik als alle wezen. Al mijn zenuwen stonden stil. Ik zal verslonden worden.
    Snel probeerde ik mijn zenuwen onder bedwang te houden en probeerde te kijken naar de bron.
    Er viel iemand naar beneden. Ik begon snel met rennen om haar als nog op te vangen. Red ik dit wel?

    *Crash*

    Gelukkig, had het gehaald. Toen ik naar haar keek zag ik dat het Marisa was. Ze zag er niet uit.
    Het enige wat dit kon doen was een Dark-wezen dacht ik. Marisa begon langzaam te praten over wat er gebeurd was.
    "Sorry Meiling....Dark-Aya had Flandre's Crystallen kapot gemaakt....en toen viel ze mij aan......da-ze....." en op dat moment verloor ze het bewust zijn.
    Dit meen je niet. "NEE, WELKE CRYSTALLEN HEEFT ZE GERAAKT!" schreeuwde ik tegen haar terwijl ik al wist dat het niks uit zou maken.
    Dammit, waarom net nu! Dit is nog meer slecht nieuws. Waar is ze? Meteen keek ik overal om haar te zoeken.

    "hehehHEHEHAHAHAHHAHAHHA, WAAR BEN JE?!" werd er geroepen in de lucht. Daar was ze.
    Als een gestoorde bloeddorstige moordenaar zat ze in gevecht met Dark-Aya. Ze zag helemaal niks meer wat er om haar heen afspeelde.
    Ze schoot random overal heen. Het was niet bepaald erg. Ze schakelde de wezens op de grond ook uit. Maar....OH #$%@!
    Flandre's "Lävatein" ging nog maar net langs ons af. Hier was ik al bang voor ze is helemaal de weg kwijt.

    Eindelijk stond ze een keer stil en snel keek ik naar haar vleugels. "Roze, groen en blauw...." Zei ik tegen mezelf.
    Een gevoel van opluchting vulde mijn bezorgdheid. Als het die crystallen waren konden we Flandre nog redden. Alleen we misten teveel krachten en de juiste mensen.
    Ik was hier, maar Remilia,Patchouli en Sakuya moeten hier ook zijn willen we Flandre terug halen van haar "Madness". Remilia ligt nog steeds in een diepe slaap, Patchouli en Sakuya zijn nog niet eens op 30% van hun volle krachten.
    Flandre zou mij nu meteen aanvallen als ze mij zag.
    Ik zit hier met een bewusteloze Marisa.
    Koakuma ging net naar Youmu toe omdat ik bezorgd was over haar zwakke aura.
    En mijn chi begint nu ook op te raken.
    Langzaam werd ik omsingeld door Schaduw-wezens.
    Als ik hier nu val.
    Dan is alles verloren.
    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op zo nov 25, 2012 8:40 pm

    Utsuho: Hmpf he? wil je iemand helpen word ie weg gehaald voor je neus!

    *ik keek nog wat rond en ik zag een verschikkelijke slagveld, maar mijn grootste schik kwam toen ik meiling zag, ze was omsingeld door schaduw wezens! Ik moest wat doen... IK MOEST WAT DOEN, dacht ik toen ik erop af stormde*

    Utsuho: MEIIIIIIIIIIIIIIILIIIIIIINGGGG *Ik kwam aanstormen alsof de wereld verging, het had geen nut om niet mijn zwaard te pakken, alwetend dat er bloed zou vallen sloeg ik werkelijk elk schaduw wezen dat op mijn pad naar meiling en bij meiling was*

    Utsuho: WEES MAAR NIET BANG *Slash,Hack,Slash*

    *Velen schaduw wezens vielen, de meeste ervan vielen met wat kleine wonden, maar sommige hadden een hele romp doormidden geslagen, het deed mij pijn te zien dat het zo moest zijn, zelfs al had ik geen idee wat er aan de hand was, meiling zat in de brand en helpen moest ik, HELPEN ZOU ik.

    *Slash,Hack,Hack,Slash*

    Utsuho: GRAAAH *Chop* IK ZAL JULLIE! *SLASCHACK*

    * mijn kracht werd groter namate ik meer rende, maar zelfs dan vergde dit heel veel, overal waar ik liep liet ik een spoor van doden en vernieling achter*


    ???:Hhm, Itressant... Dus dat zijn de 4 items van scarlet... Fufufufu... Stel je eens voor wat er zou gebeuren als er niet een normale kloon maar een schaduw kloon van haar was, met die items.... Heh... Maar de spullen van reimu hebben we nu... Mischien tijd om mijn slag te slaan!

    *Ik kwam eindelijk bij meiling aan*

    Meiling: Urgh, Utsuho? sorry ik kan je niet uitleggen wat er is, er is geen tijd, we moeten de SDM verdedigen, WE MOETEN.

    Utsuho: Ik snap je meiling... Maar ook jij bent gewond... Laat mij dit maar afhandelen... Ga jij naar binnen en kom wat op rust... Dan kun je later weeer meevechten voor de slag voor de SDM!

    Meiling: M-maar i-ik kan nog zoveel!

    Utsuho: Je bent gewond... Goed dan... Wees voorzichtig! Nog een keer aangevallen door zo veel schaduw wezens kan je dood betekenen... Luister... Ik geef je hierbij de Scarlet Sword... *Hands over Scarlet Sword*
    Meiling: ...

    *In haar ogen zag ik een strijd die nog levendig woede... Ik kon haar niet naar binnen sturen al wou ik haar liever veilig... Er moest nog teveel gebeuren*

    Utsuho: Meiling... Moet ik mee om je naar binnen te helpen?

    Meiling: Nee. Op het moment zijn er teveel schaduw wezens... Ik moet de sdm beschermen! kosten wat het kost... Help je mee? *de blik op haar gezicht, ik zag angst... Maar ik zag ook dat ze zich schuldig voelde, veel kon ik niet doen...*

    Utsuho: Hhm, okee. Luister... Is marisa nog in de problemen? als dat zo is... Dan zou ik haar maar eerst gaan helpen... Ik weet dat het je pijn deed toen ik vroeg of je naar binnen wou... Maar het was voor je eigen veiligheid! Maargoed... We moeten inderdaad kosten wat het kost strijden!

    Meiling: Okee, utsuho... Bedankt.

    *Zo snel als ze bedankt zei, zo snel ging ze naar marisa toe!*


    Utsuho: Dus wie zouden er allemaal aan het vechten zijn *Hack,Slash,Chop,Chacka*
    *zei ik terwijl ik me een weg door de schaduw wezens sloeg* Pfft het zijn er wel veel.


    ???: Ahh, Dus jij hebt de items van scarlet he?

    *hoorde ik boven me*

    Utsuho: W-wie ben je *geschrokken door hoe duivels de stem klinkt*

    ???: Sorry, het is nooit netjes om iemand die jij wilt afmaken niet te laten weten wie je bent

    *Ze lande... Er was wat anders aan haar... Ze had een cape! En Reimu's Orbs...*


    ???: Mijn Naam is Shikieiki Yamaxanadu

    Shikieiki: Dus zeg eens... Waarom heb JIJ uitgerekend van iedereen de items van scarlet...

    Utsuho: Shikieiki? Wat is er anders aan jou *Ik kon me vinger er niet opleggen ze was normaal en niet duister... Ik merkte op dat de aanval van de schaduw wezens gestaakt was... Al was flandre nog heftig bezig om op kaokuma te knallen!*

    Shikieiki: Luister, Beantwoord me of bereid je voor... Voor de dood.

    Utsuho: Err, wat? Doe eens even normaal... Trouwens het gaat je niks aan of ik nou de 4 items van scarlet heb... Wel wil ik weten waarom JIJ reimu's spullen hebt...

    Shikieiki: Oh... Maar ik ben niet de enige hoor... Ik zal alles doen om haar te doen ontwaken! Ze zal mij meer macht geven... Maar daar gaat het niet om, ik heb nu heel eventjes de spullen geleent *Glimlach*

    Utsuho: Hhmpf, Wie hebben reimu's spullen?

    Shikieiki: Hhm... Mijn meestres natuurlijk...

    Utsuho: HA! DAN IS HET ZEKER KOMACHI!

    Shikieiki: Nee, die heb ik geloost. Mijn meestress is iemand die veel weet van reimu's voorwerpen... Het gaat haar vast makkelijk om jullie allemaal uit te schakelen!

    Shikieiki: ... Geen idee zeker he? Ik zou het wel willen verklapen... Maar dat doe ik niet! *Ze begint Vel aan te vallen*


    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D

    avatar
    UNOwen
    Maestro

    Leeftijd : 22
    Speciale vermogens : Ik ben een Zubat in het eerste stadium van zijn leven.

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van UNOwen op za dec 01, 2012 2:24 am

    "Die godverdomse klungels!..." Mopperde Satori met de fluwelen stem. "Ik zweer, als ik er een in mijn handen krijg.." We waren op weg naar de SDM, en we liepen door de bossen. Het was nog helemaal donker maar daar leek Satori helemaal geen last van de hebben. Ondertussen hadden we de nog loslopende Cirno-kloon geliquideerd, zoals Satori het noemde. Ze leek wel een vernietigingsmachine nu. Ten alle tijde vermeed ik het nu om te kijken in dat oog... mijn god dat oog, als je erin keek voelde het alsof ze je ziel aan stukken scheurde. "En ik ga hun ziel in stukken scheuren damnit!" Oh god... Ik besloot om een conversatie te houden totdat we aankwamen. "Dus, euh, Satori, heb jij een idee van wat er nu precies aan de hand is?" "Laat me niet lachen Suika, natuurlijk weet ik wat er aan de hand is. Denk je nu echt dat toen we die DERP CIRNO hebben VERMORZELD ik niet de kans heb genomen om in haar geest te kijken?" De woede droop echt van haar stem. "Laat ik beginnen met te zeggen dat jullie theorie niet helemaal klopt. Maar ja, wat verwacht je ook van het intellect van een Oni." Ze verblufte me volkomen met die woorden. "Die dingen zijn niet de personen zelf, maar een soort gemodificeerde kloon waarbij de geest de mentaliteit heeft van een tijdperk in het verleden. Bij Cirno merkten we het verschil niet eens, wat dan weer iets zegt over HAAR intellect." Ik dacht na over haar woorden. Ze leken de eerder opgestelde theorie te ontkrachten. Sinds Satori de gedachten kon lezen zou dit wel waar zijn. "Die klonen zijn zo gemodificeerd dat ze weinig tot geen emotie hebben. Hun vaardigheden worden gekataliseerd en in het volgroeide stadia worden hun zwaktes onderdrukt. Hetgene waar jullie tegen hebben gevochten, de Remilia, was wel nog de echte persoon, die bezig was gekloond te worden. Haar zwakte, het zonlicht, werd nog niet onderdrukt waardoor het duistere er ook niet tegen kon. Jullie hebben dus geluk gehad, want de gekloonde Remilia zou bijna niet te stoppen geweest zijn." Haar woordenstroom eindigde. Het leek erop dat Satori niet echt zin had om te praten. Ze mopperde verder over hoe graag ze hun hoofden zou afrukken. "Die sukkels hebben ook geen echte zielen, dus je moet er niet mee inzitten ze totaal te verbrijzelen." Nu hoorde ik de woorden "doorboren", "vertrappelen", "decimeren" in haar gemopper. Yuugi lachte "Haha, het lijkt erop dat we ons niet hoeven inhouden, he Suika? Dit wordt een eitje" "Weer typisch de Oni die zichzelf overschat." Sneerde Satori. "Suika's intellect valt nog mee maar dat van jou kijkt op dat van een hoop stront." Yuugi stond perplex, maar ze besloot haar gedachten voor zich te houden, waarna ze besefte dat ze dat niet kon tegenover deze persoon. Op dat moment verscheen er een kwaadaardige grijns op Satori's gezicht. "Maar gelijk heb je Yuugi, het zou veel moeilijker zijn als we ze in leven zouden moeten laten. De volgende keer als we er een tegenkomen, geen genade tonen!" "Genade staat niet in mijn vocabularium" Zei Satori. De duisternis werd dieper naarmate we verder het bos in wandelden. Totdat we bij een minder bebost gebied aankwamen. Satori wees naar iets in de lucht. "Dat ziet er niet echt leuk uit... luister eens."

    We stopten, we zagen, we luisterden. Een zacht gebrom liet de aarde trillen. Een enorme vuurbol schoot in de verte de lucht in. Het zag ernaar uit dat de SDM weer aangevallen werd, en nog geen klein beetje. Mijn bezorgdheid om m'n metgezellen nam toe. "Vlug, we moeten ons haast-" Satori greep Yuugi en mij bij de kraag en sleepte ons voort. "Dus daar bevinden die retards zich eh? GEEN TIJD TE VERLIEZEN!!" Schreeuwde ze terwijl we hulpeloos achter haar aan wapperden. Toen kwamen we bij een troep van die klonen aan. Meteen vielen we beiden op de grond en we zagen Satori als een gek op de bende afrennen.

    Utsuho vocht tegen de Shiki met de machtige wapens. Ze waren diep sharlaken, geaakt van een soort hard kristal en hadden kettingen ingegraveerd over het oppervlak. Sharlaken Aura droop van het zwaard bij elke houw, maar Shiki was niet onder de indruk. Ze ontweek moeiteloos elke aanval van Utsuho die het niet gewend was te vechten met zulk een wapen. Het kannonnevlees had ze gemakkelijk aangekund, maar deze tegenstander was van een totaal ander kaliber...

    Meiling zat binnen in wat er over was van de SDM. Bijna alles boven de tweede verdieping was weggevaagd, ze stond in nog een van de weinig rechtstaande gangen. Ze besloot hier de last stand te houden; achter haar was de doorgang naar de bibliotheek, waar Remilia lag. Ze mochten hier nooit voorbij raken. Marisa lag achter haar, bewusteloos. Het zag er niet naar uit dat ze snel wakker zou worden. Ze begon al haar krachten te verzamelen, terwijl de eersten de gang in kwamen. Ze zette haar schrap, ze hoopte dat er snel hulp zou komen. Ze herkende de eerste Youkai van vroeger. Ze slikte haar emotie weg en verpulverde het gezicht...

    Koakuma haaste zich naar de bewusteloze Youmu, ze was net op tijd om Youmu op haar schouders te nemen voordat de Youkai dichtbij kwamen. Ze was bedreven in elementaire magie, net als Patchy, maar kon zich geen weg banen door de talrijke aantallen, die haar dreigden te overmeesteren, omdat ze nu ook Youmu moest beschermen. Maar daar kwam gelukkig waar ze op had gehoopt: de Maid Fairies waren eindelijk aangekomen. Koakuma had ze vlug wakker geroepen om te verzamelen en zich klaar te maken voor de strijd. Ze waren misschien maids, maar ze waren ook lid van de SDM crew en dus strijdvaardig. Ze vochten als 1 en maakten weldra een pad vrij voor Koakuma, die vlug naar de bibliotheek ging, de veiligste plaats die er nu was. Sakuya en Patchy waakten over de slapende Remilia. "Weet je hoe lang het zal duren voordat ze zal ontwaken?" Vroeg Koakuma. "Nee, ik heb hier nog nooit eerder mee te maken gehad dus ik kan onmogelijk een voorspelling doen. Ze zou elk moment kunnen ontwaken. Ik denk niet dat we het zullen kunnen houden zonder hulp. Als Remi niet ontwaakt zitten we diep in de problemen..." Waren Patchy's woorden. Ik knikte, wierp een blik op Sakuya en Remi en ging weer naar buiten om de Fairies te assisteren tegen de hordes...

    Boven was Flandre nog steeds ongecontroleerd aan het vechten tegen Aya. Hoe verpulverend en destructief haar aanvallen ook waren, Aya was verre superieur in snelheid. Daartegenover stond dat Flan haar aanvallen zo'n groot gebied innamen, dat ze nauwelijks te ontwijken waren. Aya was er niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen en was zelfs al een direct hit van de Laevateinn te verduren gehad. Ondanks dat hield ze stand. De klonen van de lage youkai waren niks in vergelijking met de klonen van de hoogste categorie wezens die er in Gansokyo waren...

    *VWOM* Er vloog een kloon voorbij met hogesnelheid. We zagen haar niet neerkomen... "Nou zeg, die Satori laat er ook geen gras over groeien!" Lachte Yuugi. De vocht met zo'n geweld die meer fysieke kracht deden blijken dan iemand ooit had kunnen vermoeden. Het feit dat ze de acties van de tegenstanders kon voorzien zou er ook een rol in spelen. "Juist, maar wij hebben ook geen tijd om te lanterfanten!" Ik haalde m'n Sake tevoorschijn, Yuugi wist meteen wat we zouden doen. We begonnen sake uit te schenken in Yuugi's schat, die de kwaliteit van ake verhoogde. Die dronken we dan in een hoog tempo op. Eens ik wist dat we genoeg op hadden riep ik "Klaar, Yuugi?" "Helemaal!" Kreeg ik als antwoord en we wekten het veld op:

    Unison Spellcard [Field Sign: Drunken Masters of the East]
    Balance Spellcard [Field Sign: Mind of the Drunkard]

    Dit was onze ultieme samewerkingstechniek. Het eerste veld versterkte de fysieke eigenschappen van het lichaam, het tweede de mentale capaciteiten, waardoor men veel vlugger inschattingen kon maken, voorspellen en het juist beheersen van alle fysieke kracht. Een concreet gevolg was dat degene onder invloed waren alles veel sneller waarnemen, waardoor het lijkt alsof alles in slow motion gaat. Beiden zijn in verhouding met de dronkenheid. De velden konden op zichzelf gebruikt worden, maar een persoon kon maar een veld tegelijk in stand houden. Als de twee velden tegelijk in stand werden gebracht, waren ze niet langer twee verschillende velden, ze versmolten. Dit was dan ook de conditie die nodig was de krachtigste Oni-specific spellcard in stand te houden die enkel gekend was door de Grote Vier van de Berg.

    Symbiosis [Harmonic Sign: Drunk Equivalence]

    Er was nu maar een veld, een card, in stand gehouden door beiden. De beiden waren een geworden maar de een bestond uit beide. Zonder beide kon de ene niet bestaan. Dat was het principe hier, volledig vertrouwen en volledige samenwerking waren nodig om dit te realiseren. "We gaan ze eens laten zien waar we toe in staat zijn, Suika." Yuugi had bijna een kwaadaardige grijns op haar gezicht. "Ze zullen er spijt van hebben." Antwoordde ik. Ik voelde het veld. De kracht stroomde door m'n lichaam, en alles nam ik scherper waar. Ik kon helder zien in de nacht, ik hoorde de kleinste wrijvingen, m'n kleren schuurden tegen me aan en irriteerden m'n gevoel. De smaak van het bos lag in m'n mond en ik rook de vieze stank van de reeds door Satori afgemaakte klonen. Daarna kwam het verdovende effect van de fysieke kant, waardoor ons uithoudingsvermogen vergroot werd, en het effect van de alcohol zelf. Alles was perfect in balans. We zetten de aanval in. Satori keek ons eerst verbaasd, onder de indruk, aan voordat ze weer begon met het decimeren van de klonen. We moesten zo snel mogelijk de SDM bereiken, voordat het te laat was.

    Meiling vocht zwakjes, maar het mocht niet baten. Er lag een hoop klonen voor haar, maar haar lichaam weigerde dienst. Ze had letterlijk geen greintje energie meer over. Ze zakte op haar knieën. De wezens besteedden geen verdere aandacht meer aan haar en liepen haar gewoon voorbij. Spoedig zouden de de barriere van de bibliotheek breken en dan zouden de verzwakte Patchy en Sakuya de enigen zijn om Remilia nog te verdedigen... Haar lichaam stortte in en ze was zich van niks meer bewust, alles was zwart. Ze kon nog enkel een paar trillingen van de grond opnemen, een plots lawaai buiten en een tijdje daarna twee handen die haar opnamen...

    Utsuho vocht verbeten en zonder ophouden, maar had letterlijk nog niks kunnen uithalen. Shiki kon zonder enige moeite elke aanval van haar ontwijken. "Dus dit is de limiet van je kracht he? Nu hebben we wel lang genoeg gespeeld. Het was leuk, Okuu!" Riep Shiki, die het spelletje kennelijk beu was geworden. Met een simpele beweging sloeg ze het zwaard uit Utsuho's handen, wierp haar tegen de grond en stond op het punt haar de genadeslag toe te dienen.

    Ik stormde moeiteloos door alle opstakels heen. Samen met Yuugi die altijd vlak in m'n buurt was, maaiden we alles op ons pad weg. De klonen, maar ook bomen en zelfs heuvels en rotsblokken die het waagden op ons pad te zijn geschapen werden uiteengerukt en verpletterd. Satori vocht ook, en ze leek in haar element te zijn. Bij nadere observetie gebruikte ze niet zozeer fysieke kracht, maar kon de aanvallen van de vijand meesterlijk goed tegen hunzelf gebruiken. Wat niet wegnam dat ze nog steeds sterker was dan haar uiterlijk liet uitschijnen. We zagen een lichtflits in de lucht niet heel ver hiervandaan. De energie die vrijkwam was verzengend. "Dat is Flandre's Laevateinn. Het moet er zwaar aan toe gaan ginds.." Zei Yuugi. "We zijn er bijna, ze moeten nog even volhouden" Dacht ik. We renden de laatste bomenranken voorbij en wat we zagen was in één woord verbluffend. Overal lagen dode en gewonde klonenlichamen. Flandre hield zich niet in en haar gevecht was ronduit spektaculair. In de verte hield Koakuma samen met de maids stand tegen de horde, en het leek erop dat ze goed stand zouden houden. Toch nog iets goed.
    Maar nadat ik alles bliksemsnel in me had opgenomen (ik was immers onder invloed van het Spellcard-veld) zag ik wat er aan de hand was bij Utsuho. Ik deelde een blik met Yuugi en we stormden recht op Shiki af. Net toen ze Utsuho wou afmaken, kreeg ze een schop van Yuugi te verduren, die met haar voeten en in snelheid superieur was. Shiki werd recht in haar gezicht geschopt door de blote Onivoet en ze vloog met enorme snelheid weg, vloog in haar baan nog door een stuk ruïne van de SDM voordat ze met een harde smak de grond bereikte, nog wat werder over de rotsen doorrolde en uiteindelijk stil bleef liggen. "Yaha! Dat is wat we doen met louche mensen!" Triomfeerde Yuugi. Ik ontfermde me over Utsuho die bijna niks meer kon uitvoeren van de schrik. De klonen durfden niet meer bij ons in de buurt te komen nadat ze hun schijnbare leider zo zagen toegetakeld worden. Ik observeerde Utsuho, ze had allemaal scharlaken dingen aan, die eigenlijk niet zo bij haar pasten in mijn mening. Het meest fascinerende was duidelijk het zwaard, dat scharlaken opgloeide, was gemaakt van een soort rood metaal of kristal, en liet rode Aura achter waar het langs kwam. Er waren duidelijk vele kettingen in het zwaard gegraveerd, en de rest was uit hetzelfde materiaal gemaakt en had dezelfde eigenschappen. "Denk maar niet dat je me zo snel kan uitschakelen".

    De stem kwam van Shiki, die nu niet meer bij verassing zou kunnen worden uitgeschakeld. "Amai, dat je nog kan staan, dat zag er uit als een lelijke val!" Zei Yuugi waarmee ze haar probeerde op te zwepen, maar Shiki bleef kalm. Ze wreef een straaltje bloed weg dat over haar ogen liep. "Mij krijg je niet zomaar klein." Achter ons uit het bos kwam Satori die de klonen nog steeds een lesje aan het leren was. Toen de Shiki opmerkte kwam ze naast ons staan, en zei: "Jij kan onmogelijk Shiki zijn. Shiki zit nog steeds in de hel geesten te veroordelen. Ik kom net uit de hel en ik weet dat ze daar zit. Je bent een even vuile klo-" Opeens werd ze lijkbleek. Satori kreeg geen woord meer over haar lippen en rende meteen naar wat er over was van de ingang van de SDM. Ze zag Meling volledig uitgeput en bewusteloos liggen, de al even bewusteloze marisa ernaast en de zwakke klonen die bezig waren de barriere van de bibliotheek neer te halen. Met enkele aanvallen werder ze verdreven en ze boog zich over Meiling. Ze sprak in haar gedachten "Vergeet niet wat je hebt beloofd... Vergeet niet over de Scarlet Devil Mansion!". Meiling deed haar ogen open en sprong op, terwijl Satori duidelijk een zware inspanning had geleverd. "Je moet zo snal mogelijk Remilia wakker krijgen, er is te weinig tijd om alles uit te leggen, maar zij is de enige die ons nog kan helpen!" Meiling aarzelde niet, want ze had een klein deel van de informatie gezien toen Satori in haar gedachten sprak. Ze wist weinig behalve dat er een enorm sterke vijand was die zich nog niet had getoond, maar verder dan dat concept had ze niet kunnen zien. Door haar vermogen gedachten te lezen moest ze haar belofte te weten zijn gekomen, en daar had ze haar aan herinnerd waardoor Meiling nog plichtsgetrouwer werd. Ze stapte op de deur toe, maar net toen ze die wou openen...

    Het gebeurde zo snel. De deur werd van binnenuit aan stukken geblazen, een scharlaken met zwarte, sinistere Aura explodeerde in alle richtingen, maar Meiling was opgelucht. Deze Aura was niet van de Remilia-kloon. Dit was de Aura van Remilia die haar woede toonde. De Heerser van de Nacht, De Eeuwig Jonge Scharlaken Volle Maan, Zij die heerste over de Scarlet Devil Mansion. "Mag ik weten wat er met mijn landhuis is gebeurd?" Tierde ze. Remilia liep Meiling voorbij die opgelucht was haar meesteres volledig ok te zien. Haar regeneratievermogen was wonderbaarlijk. Ze was eindelijk ontwaakt en nu was het tij gekeerd. We waren in kracht verre superieur aan de aantallen van de vijand. Satori zat nog steeds op de grond en keek ook opgelucht. Satori ker Remilia aan en Meiling wist dat ze snel informatie aan het overbrengen was.
    "Dus zo zit het. Goed dan." Meer zei Remilia niet en ze stapte naar buiten. Suika bewaakte Shiki en de resterende klonen groepeerden zich, al stelden ze niks meer voor. Shiki bleef er verrassend rustig bij. Flandre kalmeerde wat door de plotse aanwezigheid van Remilia. "Satori, ontferm je over Flandre. Ze is uitgeput maar doordat een paar kristallen gebroken zijn heeft ze weinig zelfcontrole meer over." Flandre liet zich door Remilia naar Satori begeleiden die voor haar zorgde. Flandre kalmeerde opslag volledig. Patchy en Sakuya, die nog niet volledig hersteld waren, keken verbaasd naar Satori. "Hoe doe je dat?" Vroeg Sakuya die zelf soms nog problemen met Flan had. "Inception" Was het enige woord dat ze zei, zonder op te kijken. Sakuya en Patchy waren stomverbaasd, en keerden terug om voor Youmu te zorgen. Er waren blijkbaar nog veel geheimen in Satori.
    Remilia liep op Shiki af. "En nu, lieve schat, ga je mij vertellen wat er hier precies aan de hand is..." Zei ze terwijl ze met haar vinger over Shiki's vinger streek. "Die laat toch geen woord los!"

    Het was een rauwe, holle, dood klinkende stem, die uit het duister van de bossen kwam. Een gestalte zonder benen kwam naar voren. Ze was gekleed in het blauw, en had geen benen, wat deed vermoeden dat ze een geest was. Ze had lang, golvend donkergroen haar en op haar blauwe hoed was iets afgebeeld wat leek op een zon. Maar haar ogen was hetgene wat angst inboezemden. Het waren donkere, lege, zwarte ogen zonder emotie die alle licht leet op te slorpen. Ze was een oude geest, en ze stond bekend als Mima. "Amai, amai, was een boeltje is dat hier geworden zeg..." Zuchtte ze. Ze keek naar Remilia. "Spijtig genoeg hebben we de Scharlaken Duivel niet kunnen uitschakelen, maar geen punt. Hat zal zo ok wel werken. Kom hier, Shiki" Shiki verloste zich van mijn ijzeren greep en voegde zich bij Mima. "Ben jij degene die hier achter zit?" Riep Meiling woedend. "Weet je wel wat je allemaal hebt aangericht?!" "En of ik dat weet, minderwaardig misbaksel!" Sneerde Mima. "Ik zal eindelijk mijn wraak hebben..." In de ogen was nu ziedende woede te zien. "Het mislukken van het verwijderen van de Scarlet Relics is een hinder, maar we zullen de Scharlaken Duivel er maar bij nemen..." Mima bleek meer in zichzelf te praten. Er was weinig op te maken uit haar vage woorden. Velen stelden haar vragen en riepen naar haar, maar ze negeerde hun. "Vandaag is de dag dat het eindelijk zal gebeuren..." Iedereen verstomde toen ze de Ying Yang Bol tevoorschijn haalde. "Eindelijk... de mensheid..." De bol begon te gloeien, en het voelde alsof er een enorme bliksemschicht zich vlakbij ontlaadde, maar zonder geluid. De aarde begon zachtjes te trillen. Remilia kreeg een neutrale uitdrukking op haar gezicht. "Dus je bent echt van plan dit door te zetten?" "Maar natuurlijk,.." De bol begon feller te gloeien. "Iedereen, we moeten Mima stoppen koste wat kost! Ze wil de barriere van Gensokyo neerhalen!" Riep ze naar iedereen. "Hoe weet jij hiervan?!" vroeg Mima. "Ik heb alles vernomen van Satori, die alle informatie haalde uit de geest van die Shiki daar. Maar je bent fout als je denkt dit te kunnen winnen..."

    Remilia liep naar utsuho toe. "Ik ga die dingen even gebruiken, goed?" Zei Remi met een onschuldig gezicht maar in haar ogen was duidelijk kwaadaardigheid en plezier te zien. Opeens begon Remi's Aura op te lichten, er waren zwarte strepen door. Hetzelfde gebeurde met de Relics. De relics verdampten en de vrijgekomen Aura voegde zich bij die van Remilia. "Je lot is bezegeld....Mima!" Haar Aura explodeerde en een rode mist verspreidde zich overal. De volle maan werd felrood gekleurd. "Je wist dit kennelijk al... nu is er geen ontsnappen meer aan voor jou, Mima!" Zei Remilia. In haar stem was zowel bloedlust als woede te horen. De barriere van Gensokyo neerhalen was iets wat ontoelaatbaar was. Mima was gewoon krakzinnig geworden. Remilia vormde een heel arsenaal aan wapens, als een patroon van vleugels vormden zich scharlaken kettingen rond haar, en ze vormde Gungnir, die ze zonder spellcard nu in stand kon houden. De Relics van de SDM moesten een enorme hoeveelheid kracht bezitten. De wapens van Remilia hadden dezelfde eigenschappen als de Relics. "Wat nu, Mima, ga ja al sidderen? Het ziet ernaar uit dat ik hier het voordeel heb." Sneerde Remilia. Ze keek over haar schouder. "Iedereen, vernietig degenen die het wagen Gensokyo zelf te tarten!" Niemand durfde haar woord in twijfel trekken. Zelfs ik, samen met Yuugi en onder invloed van het veld, zou Remilia niet als tegenstander willen op dit moment. Met de rode schijn van de maan zag ze er uit als een duivel. De Scharlaken Duivel. Iedereen liep op Mima, Shiki, Aya en het overgebleven klein grut af. Het gevecht zou snel voorbij zijn. Niemand wou het te ver laten komen. "Hier overschatten jullie jullie zelf toch..." Fluisterde Mima.

    Net toen ze hun bijna bereikt hadden opende er zich een gap achter Mima. De gap was anders dan die was Yukari, ze waren sinisterder. En Yukari's gaps waren al sinister. Uit de gap stapte Yukari, maar ze was volledig in het zwart gekleed. Ook een gemodificeerde kloon.
    En dat was niet het enige.


    _______________________

    avatar
    TH-chen
    Vaste forumganger (Hard Mode)

    Leeftijd : 24
    Speciale vermogens : Slapen op de meest vreemde plekken

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van TH-chen op za dec 01, 2012 3:44 pm

    Uit de gap kwam een zwart gekleden Yukari. Dit was zonder twijfel een Kloon.
    Maar dat was niet het enige.

    Ook Chen en Ran kwamen achter Yukari uit de gap. Een sinistere aura zat om alle drie heen.
    Remilia twijfelde geen moment en gooide meteen haar Gungrir naar het groepje van Mima toe.

    BOEM. een voltreffer. of teminste zo leek het erop.
    Er vormde een Border Seal het groepje van Mima heen.
    Remilia keek met een fell gezicht: "Een verdedigings spellcard." ze nam even een moment voor een diepe zucht. "Als je haar tevoorschijn wilt halen dan kan ik met een gerust hart wraak nemen voor wat ze gedaan heeft met de rode mist toen der tijd."
    Mima begon te lachen: "Het spijt me, Zelf heb ik geen totale macht over de Yin Yang orbs. Maar nu ik haar eindelijk heb zijn alle puzzels bijna aanwezig. Nog maar een paar dagen ik kan mijn wraak op de mensheid eindelijk voltooien met mijn leger Youkai's."

    Ik zat even terug te denken op het moment dat Remilia en Mima in gesprek zaten. Ran en Chen zouden Dark-Patchouli in de gaten houden tussen de border.
    Het feit dat ze daar staan achter mima wil zeggen dat ze tegrazen genomen zijn. Maar hoe?

    Mima was nog steeds verder aan het praten maar het leek er meer op dat ze hard op tegen haar zelf zat te praten.
    "Mijn wraak zal heerlijk smaken. Jaren en jaren van opgesloten te zitten in die stomme steen hebben zijn vruchten afgeworpen.
    De mensheid hebben mij altijd veracht, weggegooid. Voor meer dan 5000 jaar was ik hun god. Ze aanbodden me als een verschijnsel die de wereld zou verbeteren.
    Maar als het even niet mee zit met het volk dan was ik degene die alle schuld kreeg. ALSOF IK ER WAT KAN TEGEN DOEN ALS............!!"
    AL haar woede kwam eruit maar ze bedwong haarzelf om de zin af te maken. "Iedere youkai die hier naar toe komt hebben altijd dezelfde redenen.
    Mijn kracht vermindert doordat er niemand meer in mij gelooft. Mijn volk was uitgeroeid door de mens maar hier leeft mijn volk en er wordt niet gejaagd om mijn soort .
    Vroeger werd ik opgejaagd maar hier is het rustig en kan ik mezelf zijn.
    Is dat ookniet zo voor julie. Dat dit de reden was om naar Gensokyo te verhuizen?
    Remilia boosaardige blik begon te verzwakken. Het verplaatsen van de SDM had inderdaad hiermee te maken.
    WAAR IS JULLIE ANGST UITSTRALING GEBLEVEN. WIJ MOETEN DE MENS LATEN BEVEN VAN ANGST. ZE OPJAGEN.
    Over de jaren heen zijn ze vergeten hoe kwaadaardig en bloeddorstig wij kunnen zijn. maar zo te zien is de mensheid niet de enige die vergeten is hoe wij Youkai's echt zijn."
    Iedereen zat diep na te denken over wat Mima zei.
    Zelf kon ik haar wel begrijpen waar ze naar toe wilden. Maar dat had niks te maken met leven in gensokyo. En dat niet alleen. Alle gevechten van vandaag doen me teveel denken aan vroeger.

    "En daarom heb ik de kloons gemaakt die alles van jullie verleden afweten. Jullie verdriet van het verliezen van een mede-youkai, Jullie woede voor mensheid, Jullie volle potentie als Youkai en van nog veel meer heb ik een leger opgebouwd dat zelfs de 100 demonen Parade overtreft.
    Als jullie mij nu willen excuseren. Ik moet een Barriëre vernietigen. In de tussentijd. Heb veel plezier met het extra puzzelstukje die jullie hebben gecreeerd."
    Yukari maakte een border voor Mima waar ze in verdween.

    Wat zou ze bedoelen met die jullie gecreeerd hebben?
    Daar kwamen we al snel genoeg achter want uit dezelfde gap waar Mima in ging kwam het ook tevoorschijn.
    Een enorme druk werd op ons gelanceerd. Ze was nog niet eens uit de gap en ik kon al bijna niet meer op mijn benen staan maar dit was puur omdat ik uitgeput was dacht ik.
    Terwijl ik om me heen keek waren ook Patchouli, Sakuya, Koakuma en Satori op hun knieën gegaan.
    Met grote schrik in mijn ogen hadden zelfs Remilia, Yuugi en Suika moeite om recht op te blijven.

    Eindelijk stapte ze uit de gap en daar stond ze. Groots.
    Suika & Yuugi: "Een Oni?" riepen ze allebei in verbazing waarbij Suika er nog achter aan zei:"Wacht is dat niet?"
    Ik keek mijn ogen uit.
    Ze had enorme kettingen overal om haar lichaam heen. Met glanzend oranje haar dat overliep naar rood. Zoals al werd gezegd dat ze het symbool van de Oni's draagt "De hoorns".

    Suika & Meiling:"Maar? Dat ben ik?!"

    -------------------------------------------------------------
    Off topic.
    Uno had net gezegd dat hij niet meer zo actief zal zijn en zelf heb ik veel te doen voor school.
    En dat komt erop neer dat ik voor 2 weken de rp eventjes moet laten rusten voor nu.


    Laatst aangepast door TH-chen op zo dec 02, 2012 2:52 am; in totaal 1 keer bewerkt
    avatar
    rockpad
    Hemelbewoner

    Leeftijd : 21
    Speciale vermogens : als een kikkergodin extra stage baas

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van rockpad op za dec 01, 2012 5:52 pm

    kan ik als marisa?


    _______________________


    I can't live in a fairytale of lies.
    avatar
    Zigzagwolf
    Gouden Soku-grootmeester

    Leeftijd : 20
    Speciale vermogens : Hij die zijt geprezen met de krachten der Danmaku

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Zigzagwolf op za dec 01, 2012 6:22 pm

    @rockpad schreef:kan ik als marisa?

    Waarom ook niet :P


    Btw nice chen!

    - On topic

    Ik kwam zo snel mogelijk aan rennen, het duurde mischien maar enkelen seconde om te realiseren dat er een verschuiving was in macht.. Omdat namelijk de sterkste neer waren. Ik zag hoe meiling nog maar net stand hield...

    Ik zag Een raar wezen, het leek wel alsof Yuugi en suika gefuseerd waren... Het duurde niet lang voordat ik snapte dat dat daadwerkelijk zo is Want om de een of andere reden deed me dit aan mima denken... Vroeger kwam ze weleens bij ons langs... In de former hel, ze had het altijd naar haar zin. Ze zei altijd zo van Ze aanbidden me YES YES WOOHOO, maar achter die glanzende blije blik van haar... Ik zag gewoon iets sinisters... Het leek mij veel meer dat ze eigenlijk aan het huilen was diep van binnen... Ik heb haar zo vaak gevraagd wat er is, altijd kreeg ik een "waar heb je het over, ik ben gewoon fijn hoor, ZIE JE HOE FIJN" Mischien... Dat ze haar verdriet altijd verbergte... Ik bedacht me dat ik teveel denk op het moment. Want zo te zien waren alle anderen aan het proberen op te staan of een stap te zetten

    Utsuho: Meiling! Suika! Yuugi! Satori! Youmu! Patchouli! Remilia!

    Remilia: Birdbrain... Kun je kappen onze namen op zo'n manier te zeggen? Dankje...

    Utsuho: Ik was nog niet klaar...

    Remilia: Luister... Kijk zie je dat meiling?

    Meiling: Hhm? Mistress wat ziet u?

    Remilia: Kijk eens goed naar de kloon... Kijk eens goed.

    Utsuho: Hhm Err... Zie ik het nou goed of komt er een immense duisternis van af?

    Remilia: BIRDBRAIN! Vroeg ik jou wat?

    Utsuho: Ehh, nee... Sorry

    Remilia: NIKS te sorry, leer eens manieren zoals sakuya, patchouli of meiling...

    Patchouli: Mistress, terwijl u zo tekeer gaat tegen utsuho... Heb Ik al meteen een van mijn boeken over schaduw wezens gelezen, Hierin staat ook vermeld dat mima niet te stoppen zal zijn... Tenzij.. We haar op de een of andere manier zelf als schaduw wezen kunnen krijgen...

    Remilia: Patchouli... Leuk dat je zo aandachtig bent terwijl het nodig is! Tenminste niet zo als die birdbrain...

    Utsuho: Wat doe ik fout... Ik bedoel okee dat ik gevaarlijk ben voor je...Logisch dat je me niet mag... Maar ik doe je toch helemaal niks?

    Satori: Utsuho... Trek het je niet aan... Remilia is nog heel gestrest en ik kan in haar gedachten lezen dat ze gewoon iemand moet afzeiken...Of ze diegene nou mag of niet.

    Utsuho: Ohh...


    Meiling: Alles leuk en wel maar naarmate we staan word de schaduw denser, en de rode ogen van het wezen roder...

    Patchouli: Goeie observering meiling! heb je toevallig je extra chi nog? dan kun je ons naarboven helpen...

    Utsuho: Dat kan ik ook!

    Satori: Hhm, niet echt... Je staat niet midden in de duisternis zoals ons... Je kunt er vast niet doorheen!

    Utsuho: OOH MAAR IK HEB NUCLEARE FUSIE! HA *Ik probeerde desperately een ster door de duisternis te schieten... Wel in de lucht anders kon ik anderen raken*

    Utsuho: Hhm? Waarom kan ik geen fusie creeren? dit is raar... Heel raar...

    Satori: Utsuho ik las de dieptes in je gedachten even... En die stem van terug eh? toen je remilia's spullen stal... Zei dat je spellcards niet meer werken en hebt he?

    Utsuho: Ja... ALLEEN HEB IK REMI'S SPULLEN NIET GESTOLEN... Maar geleend.

    Remilia: BLIJF met je handen van mijn spullen af birdbrain!

    Patchouli: En daar gaan we weer... *Ze kreunt wat*

    Satori: Luister, het is simpel... Meiling moet je eerst helpen je chi te herstellen... Maar dat kan later wel... Op het moment hebben we hier zometeen een groter probleem... Meiling, Patchouli. Opties EN WEL NU!



    _______________________

    Ik speel Touhou shmups! :D


    Gesponsorde inhoud

    Re: Officiele Touhou Rp Topic

    Bericht van Gesponsorde inhoud


      Het is nu zo jun 24, 2018 5:31 am